Quote: |
oldest known shipwreck, Uluburun II
| Τα'λεγε ο Latacz, τα'γραφε ο Μαρωνιτης.. και οι 'υπευθυνοι' τους εγραψαν !!!
Απο το ΒΗΜΑ 29.5.05 Quote:
Ελληνες και Φιλέλληνες
* Εκτός των άλλων πρέπει να επανεκτιμηθεί και η σύμπραξη στις μέρες μας Ελλήνων και Φιλελλήνων, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση προφανώς δοκιμάζεται
Δ. N. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ
Για να αποφύγω εθνικιστικούς συνειρμούς, που τους ευνοεί ίσως ο τίτλος του μονοτονικού, μπαίνω κατευθείαν στο ψητό. Προχθές έφτασε ανειδοποίητα στα χέρια μου το επόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα, γραμμένο στα γερμανικά και υπογεγραμμένο από τον διεθνώς αναγνωρισμένο ελληνιστή Joachim Latacz, ομότιμο καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Basel. Το μεταφράζω επακριβώς:
«Για το 2007/08 προγραμματίζω, στο πλαίσιο ευρύτερης ομάδας συναδέλφων, Εκθεση για τον Ομηρο. Δύο μουσεία ήδη προσφέρονται: του Basel και του Mannheim (δηλαδή δύο χώρες: Ελβετία και Γερμανία), το καθένα για τρεις μήνες. Κάμποσο τώρα καιρό κυνηγώ (μέσω και του κ. Ζαχόπουλου) την απαραίτητη ελληνική συμμετοχή με αναντικατάστατα εκθέματα, αλλά το πράγμα δεν λέει να προχωρήσει. Οι Ελληνες εξάλλου δεν πήραν μέρος μήτε στη μεγάλη Εκθεση για την Τροία (οι επισκέπτες της έφτασαν τους 850.000). Αλλά και για την επικείμενη έκθεση στο Essen, με το "Ναυάγιο του Uluburn", οι Ελληνες αδιαφορούν, αφήνοντας το γήπεδο ελεύθερο στους Τούρκους (την έκθεση θα την εγκαινιάσουν τελικώς από κοινού ο Sezer και o Koehler). Στο μεταξύ η Τουρκία προωθεί όλο και περισσότερο όχι μόνον τον πολιτικό της ρόλο στην Ευρώπη, αλλά και τον τίτλο της ως κοιτίδας του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Θα ήταν αδιανόητο κρίμα αν η Ελλάδα δεν συμμετάσχει στην Εκθεση για τον Ομηρο.
Κύριε Μαρωνίτη, στον βαθμό που επηρεάζετε την πολιτιστική πολιτική της χώρας σας, θα μπορούσατε να επιτύχετε κάτι συγκεκριμένο, ώστε τη φορά αυτή η Ελλάδα να συμπράξει στην προγραμματισμένη έκθεση, με κάποια σημαντικά εκθέματα; Αν μάλιστα εγκαινιάσει την έκθεση στο Basel κάποιος εξέχων έλληνας πολιτικός. Αλλως τον ρόλο αυτόν θα τον αναλάβουν πάλι οι Τούρκοι, αφού κατά την τουρκική άποψη ο ίδιος ο Ομηρος υπήρξε Τούρκος! H Ελλάδα δεν πρέπει να αρκείται μόνον στον ποδοσφαιρικό τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Οφείλει να δώσει το παρών σ' αυτή την Εκθεση».
Την επόμενη μέρα, ύστερα από τηλεφωνική επικοινωνία, έφτασε και δεύτερο ηλεκτρονικό μήνυμα, εν είδει υστερογράφου. Οπου ο Latacz διαβεβαιώνει ότι η εν λόγω έκθεση προσφέρεται να μεταφερθεί και στην Ελλάδα. Υποδεικνύει μάλιστα ως χώρο υποδοχής της το Εθνικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη ή την Εθνική Τράπεζα, με τον πρόσθετο ρόλο του χορηγού, όπως συνηθίζεται σε άλλες χώρες.
Αναρωτιέμαι αν χρειάζονται δικά μου σχόλια, αφού τα δύο μηνύματα μιλούν από μόνα τους. Φτάνει να εισακουστούν επιτέλους από τους αρμοδίους του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι προς το παρόν κωφεύουν. Εκτός και αν ενδιαφερθεί προσωπικά ο Πρωθυπουργός της χώρας ως υπουργός Πολιτισμού. Προς ενημέρωση ωστόσο επιβάλλονται, με κάθε δυνατή συντομία, συστατικά στοιχεία του προσώπου που ενέχεται στην προκλητική αυτή πρόσκληση.
Σε ό,τι πάντως με αφορά, περιττεύει να δηλώσω ότι άμεση πρόσβαση στο υπουργείο Πολιτισμού δεν έχω, μήτε και σε κανένα άλλο υπουργείο. Απομένει η έμμεση αυτή μονοτονική παρέμβαση, η οποία συμμερίζεται τη μελαγχολική δυσφορία όσων επισκέπτονται μικρασιατικές, ελληνορωμαϊκές και βυζαντινές αρχαιότητες που ανενδοίαστα τις σφετερίζεται, ανενόχλητη μάλλον από την ελληνική πολιτεία, η τουρκική πλευρά. H τραυματική αυτή ευαισθησία ενισχύεται και από το γεγονός της μικρασιατικής καταγωγής της μάνας μου.
H περιεκτική φιλολογική (συμπληρωματικώς αρχαιολογική και ιστορική) ταυτότητα του Joachim Latacz προκύπτει από την ερευνητική και συγγραφική του παρουσία στις επόμενες περιοχές: αρχαϊκό έπος (ειδικότερα: Ομηρος και Ησίοδος)· Τροία (χώρος και ιστορία σε σχέση με τα ομηρικά έπη)· αρχαϊκή λυρική ποίηση· ελληνική τραγωδία· αλεξανδρινή λογοτεχνία. Το ελληνικό κοινό γνωρίζει προς το παρόν ένα μόνο, ευρείας κυκλοφορίας και πολυμεταφρασμένο, εγχειρίδιο του Latacz: «Ομηρος ο θεμελιωτής της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας» (μετάφραση E. Σιστάκου· επιμέλεια Αντώνη Ρεγκάκου· Παπαδήμας, Αθήνα 2000). Επίκειται όμως η νεοελληνική μετάφραση και η κυκλοφορία του πιο ρηξικέλευθου και πολυσυζητημένου βιβλίου του γερμανόγλωσσου συγγραφέα, μεταφρασμένου ήδη στα ισπανικά και στα αγγλικά. Στα ελληνικά ο γερμανικός τίτλος του είναι: «Τροία και Ομηρος, ο δρόμος προς λύση ενός παλαιού αινίγματος», Μόναχο/Βερολίνο 2001 και 2003. Σημαντική τέλος προσφορά κρίνεται και η πολύτομη σειρά Homers Ilias, Gesamtkommentar, τα Προλεγόμενα και η επιμέλεια της οποίας ανήκουν επίσης στον Latacz.
Αυτά, προκειμένου, εκτός των άλλων, να επανεκτιμηθεί και η σύμπραξη στις μέρες μας Ελλήνων και Φιλελλήνων, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση προφανώς δοκιμάζεται.
|
__________________ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ [Θ. Κολοκοτρώνης]
I have many swift arrows in the quiver under my arm, arrows that speak to the initiated while the masses need interpreters.
The man who knows a great deal by nature is truly skillful, while those who have only learned chatter with raucous and indiscriminate tongues in vain, like crows.. against the divine bird of Zeus.
Pindar
αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων,
μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν
|