Ο Ελληνισμός στην ΠΓΔΜ

[Ptolemy]

ÓÁÅ ÐÅÑÉÖÅÑÅÉÁ ÅÕÑÙÐÇÓ "Êáëþò Þñèáôå óôç óåëßäá ìáò"

Συζήτηση Στρογγυλής Τραπέζης που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Υποτρόφων του Κοινωφελούς Ιδρύματος "Αλέξανδρος Ωνάσης".

"Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ"



Ο Ελληνισμός της περιοχής Σκοπίων απο τον καθ. Κων. Χολέβα.


Είναι ιδιαίτερη η χαρά και η συγκίνησή μου που μπορώ να συζητήσω, -αυτό είναι το ζητούμενο- ένα τέτοιο ευαίσθητο θέμα, με ανθρώπους οι οποίοι κατά τεκμήριο επανειλημμένα έχουν ενδιαφερθεί για το μείζονα Ελληνισμό, που δεν είναι απλώς η Ελλάδα, δεν είναι μόνο τα μέρη εκείνα στα οποία γνωρίζουμε ότι μένουν Έλληνες αλλά και στα μέρη στα οποία καλώς ή κακώς, δεν γνωρίζουμε ή δεν μας έχουν μάθει ότι μένουν Έλληνες. Και είναι ακόμη μεγαλύτερη η χαρά και η συγκίνησή μου, διότι γίνεται αυτή η εκδήλωση στην Κύπρο, ένα μέρος γηγενούς - όχι αποδήμου Ελληνισμού.
Και θα ήθελα να πω και κάτι, για να θυμηθούμε την ιστορία του τοπικού Ελληνισμού. Η εκδήλωσή μας γίνεται δυο μέρες πριν από μια ιστορική επέτειο, μια ιστορική ημέρα μνήμης για τον κυπριακό και για το σύμπαντα Ελληνισμό, την 9η Ιουλίου. Δεν έχω χρόνο να μιλήσω αναλυτικά,
ούτε είναι το αντικείμενό μου, αλλά θα θυμίσω ότι την 9η Ιουλίου 1821, εδώ στη Λευκωσία, απηγχονήσθη ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και εκτελέστηκαν οι Μητροπολίτες Κηρυνείας Λαυρέντιος, Πάφου Χρύσανθος και Κιτίου Μελέτιος μαζί με άλλους κληρικούς και προκρίτους του νησιού διότι οι Οθωμανοί είχαν βάσιμες υποψίες ότι οι Κύπριοι ήταν έτοιμοι να συμμετάσχουν, μέσω και της Φιλικής Εταιρείας στον αγώνα του 1821.
Από το γεγονός αυτό, σώζεται μια θαυμάσια ποιητική διήγηση, του Βασίλη Μιχαηλίδη, ενός ποιητή του Ελληνισμού από τη Λεμεσό, ο οποίος πέθανε στο φτωχοκομείο της Λεμεσού, ο οποίος έσωσε τα λόγια του Κυπριανού που του έλεγαν να είναι φρόνιμος, επειδή σήμερα πολλοί ισχυροί της γης και πολλοί εν Ελλάδι μας λένε να είμαστε φρόνιμοι. Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι να είμαστε φρόνιμοι αλλά να έχουμε φρόνημα. Ο Βασίλης Μιχαηλίδης διέσωσε την απάντηση που έλεγε, σε κυπριακή διάλεκτο: "η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λείψει". Η Ρωμιοσύνη, το γένος το Ορθόδοξο, θα χαθεί όταν χαθεί και ο κόσμος. Αυτή ήταν η πεποίθηση του Κυπριακού Ελληνισμού το 1821, και αυτή ήταν η πεποίθηση ενός απλού, φτωχού ποιητή, που παρακαλώ, όσους μπορούν, να βάλουν στα σχολικά βιβλία αυτό του το ποίημα.
Και έτσι, με αυτή την αισιοδοξία ασχολούμαι με τον Ελληνισμό της περιοχής των Σκοπίων. Διότι έχουμε δείξει μια μεγάλη αδιαφορία και θα μπορούσα να έχω απογοητευτεί. Αλλά επιμένω και στο ότι τη Ρωμιοσύνη σκέπει, όπως λέει ο Βασίλης Μιχαηλίδης, από τα ύψη πάνω ο Θεός αλλά υπάρχει και το Ποντιακό που λέει: "η Ρωμανία κι αν πέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο". Ο Ελληνισμός της περιοχής των Σκοπίων δεν ανθεί τώρα, αλλά φέρνει κι άλλο αρκεί να ενδιαφερθούμε και εμείς.
Ποιος είναι αυτός ο Ελληνισμός, ο ταλαίπωρος και άτυχος, για τον οποίο ουδεμία επίσημη φωνή ακούγεται; Σήμερα, υπάρχουν στα Σκόπια τρεις ομάδες πληθυσμού ελληνικής καταγωγής.

α) Οι παλαιοί γηγενείς. Υπολείμματα του πάλαι ποτέ ακμάσαντος Ελληνισμού της περιοχής. Είναι ελληνόφωνοι, σλαβόφωνοι και κυρίως βλαχόφωνοι. Η Οθωμανική απογραφή υπελόγιζε 75.000 περίπου Έλληνες στην επαρχία Μοναστηρίου (Βιτωλίων) και βεβαίως πολύ περισσότερους στο ομώνυμο Βιλαέτι - περιφερειακή διοίκηση. Ο επίτροπος της Κοινωνίας των Εθνών Henry Morgenthan εκτιμούσε το 1923 ότι μόνο 5.000 Έλληνες είχαν φύγει από τη Νότιο Σερβία, όπως ονομαζόταν τότε η σημερινή FYROM. Aρα, υπάρχει μεγάλο κομμάτι Ελληνισμού, του οποίου αγνοείται η τύχη. Πιθανόν, κάποιοι απ’ αυτούς να αποδέχθηκαν την τεχνητή "μακεδονική" εθνότητα λόγω φόβου, πιέσεων και συνεχούς προπαγάνδας. Πάντως πολλοί βλαχόφωνοι βρίσκονται στο Βελιγράδι, και στα σωματεία τους τονίζουν την ελληνική καταγωγή τους, ενώ βλαχόφωνοι Έλληνες των Σκοπίων επικοινωνούν με ιδιώτες και με Σωματεία του ελλαδικού χώρου. Η εγκατάσταση ενός ραδιοφωνικού σταθμού στα βόρεια σύνορά μας, ο οποίος θα εκπέμπει στο βλαχικό ιδίωμα, πιστεύω, ότι θα φέρει πιο κοντά στην Ελλάδα τους ταλαιπωρημένους Ελληνόβλαχους των Σκοπίων, αλλά και της Β. Ηπείρου.
..
β) Οι Σαρακατσαναίοι. Σήμερα απομένουν 700 - 1.500. Οι περισσότεροι διώχθηκαν στη δεκαετία 1960-70 και τότε δημεύθηκαν τα μεγάλα κοπάδια τους. Ποιός θα τους αποζημιώσει άραγε;
..
γ) Οι πολιτικοί πρόσφυγες και οι απόγονοί τους. Δυστυχώς, οι περισσότεροι ετάχθησαν στην υπηρεσία του ψευδομακεδονισμού, πολλοί όμως διατηρούν ακόμα την περηφάνια της ελληνικής ταυτότητας. Υπολογίζονται σε 50.000 περίπου.
..
Μπορούμε, λοιπόν, να εκφράσουμε την εκτίμηση ότι οι ελληνικής καταγωγής υπήκοοι της FYROM πλησιάζουν τις 360.000, αλλά οι ελληνικής συνειδήσεως είναι λιγότεροι. Ακριβή στοιχεία δεν μπορούμε να έχουμε διότι από το 1944 μέχρι και σήμερα είναι επίφοβο και επικίνδυνο να εκφράζονται ελευθέρως οι ελληνικής συνειδήσεως κάτοικοι της περιοχής. Ουδέποτε έγινε ακριβής απογραφή. Ως προς τους Ελληνοβλάχους, η απογραφή του 1948 τους υπελόγιζε σε 148.000. Στη στατιστική υπηρεσία των Σκοπίων, το 1953, οι ίδιοι οι Σκοπιανοί αναγνώριζαν 80 - 100.000 Βλάχους, όπως τους έλεγαν, προσπαθώντας πονηρά να αποκόψουν τους Βλαχοφώνους Έλληνες από την ελληνική ρίζα και να τους κάνουν ξεχωριστή μειονότητα. Οι Βλάχοι όμως, και στην Αλβανία, και στα Σκόπια, δεν δέχθηκαν ποτέ την Αλβανοποίηση ή Σκοπιανοποίηση αλλά επειδή φοβούνταν να πουν τη λέξη Έλληνας, κράτησαν τον όρο "Βλάχος" ως την τελευταία γραμμή αμύνης του Ελληνισμού. Έτσι συνέβη στην περιοχή Κορυτσάς, στην περιοχή Αυλώνας και άλλες περιοχές που δεν τους έχουμε πλησιάσει όπως πρέπει. Το Σερβικό περιοδικό ΖΑΜΠΑΒΝΙΚ της ΠΟΛΙΤΙΚΑ του Βελιγραδίου, στο πρώτο τεύχος του Δεκεμβρίου 1988, έκανε λόγο για τους Βλαχοφώνους ή Τσιντσάρους της περιοχής Σκοπίων και τους υπελόγιζε σε 150.000.

Εξ άλλου τον Ιούνιο του 1994 ο Κίρο Γκλιγκόρωφ δήλωσε στην Τσεχική εφημερίδα «Τσέσκι Ντένικ» ότι έχει στη χώρα του 100.000 Έλληνες. Η έκθεση του Αμερικανικού Υπουργείου Εσωτερικών για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, που δημοσιεύθηκε στις 31.1.1995, έκανε λόγο περί καταπιεζομένης ελληνικής μειονότητας στο Κράτος των Σκοπίων.
Η ελληνοκαναδική εφημερίδα "Πατρίδες", ομογενειακή εφημερίδα που εκδίδεται στον Καναδά, ελληνόφωνη κυρίως, έστειλε το δημοσιογράφο Φωκίωνα Φουντουκίδη να κάνει έρευνα. Εντόπισε συγκλονιστικές περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι μόνο όταν πειστούν ότι πραγματικά πηγαίνεις με καλό σκοπό, εκδηλώνουν την ελληνική τους ταυτότητα. Οι περισσότεροι δείχνουν φόβο και φοβούνται πως αν μιλήσουν με Έλληνα δημοσιογράφο, δικηγόρο ή άλλο εκπρόσωπο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την επόμενη μέρα θα κληθούν στο αστυνομικό τμήμα.
Η υποτιθέμενη "Δημοκρατία" των Σκοπίων (FYROM) πραγματοποίησε την περιβόητη επίσημη απογραφή, το καλοκαίρι του 1994, που αμφισβητήθηκε σοβαρότατα από πολλές πλευρές. Ο Έλλην επίσημος παρατηρητής καθηγητής Βεν. Καρακωστάνογλου δήλωσε ότι σε πολλά μέρη το καθεστώς κρατικής καταπιέσεως και φόβου δεν επέτρεψε να εκδηλωθούν οι ελληνικής συνειδήσεως πολίτες. Aλλωστε το «μαγείρεμα» των αποτελεσμάτων καταγγέλθηκε και από τους Αλβανούς και από τους Σέρβους και από τους Βουλγαρόφρονες της FYROM. Η απογραφή επισήμως κατέγραψε 8.300 Βλάχους ως ξεχωριστή εθνότητα (!) και μόνο 349 Έλληνες! Δυστυχώς, δεν υπήρξε η παραμικρή επίσημη αντίδραση από το Ελληνικό Κράτος.
Πρόκειται για ένα Βαλκανικό κράτος στο οποίο έχουμε αποδεχθεί de facto ότι η πλειοψηφία είναι οι λεγόμενοι "Μακεδόνες", αλλά πρέπει να απαιτήσουμε, όχι μόνο ως Έλληνες όλου του κόσμου, ως δημοκρατικοί πολίτες, να γίνει επιτέλους μια πραγματική απογραφή στα Σκόπια. Να δούμε ποιοι είναι οι συνειδητοί Μακεδόνες, οι της Τιτοϊκής προπαγάνδας του Γκλιγκόρωφ, πόσοι είναι Ελληνικής συνειδήσεως, πόσοι είναι Αλβανικής, πόσοι Βουλγαρικής, που και αυτό δεν το θέλουν. Πιστεύω ότι γι’ αυτό δεν κάνουν την πραγματική απογραφή. Διότι θα βρεθούν ίσως οι λεγόμενοι "Μακεδόνες" να είναι λιγότεροι από 50%, άρα και δημοκρατικά πλέον, δεν θα δικαιούται αυτό το κράτος να λέγεται "Μακεδονία", πράγμα που είναι και το ζητούμενο από πλευράς Ελληνισμού.
Δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό το ζήτημα, και κλείνω εδώ για να μην ανησυχεί και ο αγαπητός Χρύσανθος Λαζαρίδης, πάνω από όλα είναι ανθρωπιστικό, μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά είναι και θέμα εθνικό, αγνοούμε Ελληνισμό ο οποίος καταπιέζεται, είναι και θέμα πολιτικής εξισορρόπησης. Όταν συνέχεια ο Γκλιγκόρωφ, πέραν του ονόματος, το οποίο είναι όχημα αλυτρωτισμού, μιλά για μειονότητα που δήθεν καταπιέζουμε στη Βόρειο Ελλάδα, Σλαβομακεδονική, "Μακεδονική" τη λέει αυτός, δεν είναι δυνατόν να έχεις ένα επιχείρημα το οποίο να μην χρησιμοποιείς. Όταν η Αμερική αναγνωρίζει ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, όταν ξένοι οργανισμοί, η Βουλγαρία στη ΔΑΣΕ το 1990 υπέβαλε υπόμνημα και είπε, αγνοούνται οι Βούλγαροι των Σκοπίων, διότι κατά τη Βουλγαρία είναι Βούλγαροι οι Σλάβοι των Σκοπίων, αλλά λέει, δεν υπάρχουν Μακεδόνες, υπάρχουν Βούλγαροι και 200.000 Έλληνες. Οι ξένοι μιλούν για Έλληνες και εμείς δεν μιλούμε.
Και επιπλέον, είναι ανάγκη να τους βοηθήσουμε τους ανθρώπους αυτούς να έχουν τα στοιχειώδη δικαιώματα επικοινωνίας, εκπαιδεύσεως, γλωσσικής εκφράσεως, πολιτικής εκφράσεως, και να αποφύγουμε αυτό το πονηρό το οποίο κάνουν τώρα τα Σκόπια. Προσπαθούν την πλειοψηφία από τους Βλαχόφωνους, να τους περάσουν την ταυτότητα του Βλάχου ως εθνότητος, την οποία μπορεί και κάποιοι άλλοι να εκμεταλλευτούν, και προσπαθούν να τους αλλοιώσουν και θρησκευτικά, επειδή η εκκλησία των Σκοπίων είναι σχισματική και δεν έχει επικοινωνία με καμιά άλλη Ορθόδοξη εκκλησία του κόσμου, έχει πέσει στην επιρροή του Βατικανού, και οι άνθρωποι αυτοί, ενώ θέλουν να πλησιαστούν και θέλουν να έχουν μια επικοινωνία με κληρικούς από την Ελλάδα ή από τη Σερβία στην οποία κατά το Κανονικό Δίκαιο ανήκει η εκκλησία των Σκοπίων, δεν δικαιούνται και αναγκάζονται να βρίσκονται υπό την επιρροή σχισματικών και μη ορθοδόξων. Είναι υποχρέωσή μας να γνωρίζουμε τα θέματα αυτά και για λόγους εθνικούς, και ανθρωπιστικούς, και πολιτικούς.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να εκφράσω τη συγκίνησή μου γιατί βρίσκομαι στο ίδιο -όχι στρογγυλό αλλά μακρόστενο τραπέζι- με τον κ. Αχιλλέα Λαζάρου, ο οποίος μου έμαθε ότι είμαι και εγώ Βλάχος, καταγόμενος από Βλαχόφωνους Έλληνες της Βορείου Ελλάδας, αλλά ήταν και καθηγητής μου της Ιστορίας στο σχολείο. Την πρώτη φορά που είχα την τιμή και τη χαρά να βρεθώ στο ίδιο τραπέζι ως ομιλητής με τον καθηγητή μου κ. Λαζάρου, διακεκριμένο Βαλκανιολόγο πανευρωπαϊκά, ήταν στη Σαλαμίνα της Αττικής. Εύχομαι την επόμενη φορά να είναι στην ελεύθερη Σαλαμίνα της Κύπρου. Ευχαριστώ πολύ.

[Ptolemy]

ΒΙΟΛΕΤΤΑ ΣΜΥΡΝΙΟΥ-ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Ο Ελληνισμός του Μοναστηρίου


Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη γιατί μου δίνεται σήμερα η ευκαιρία να επικοινωνήσω με έναν εκλεκτό Ελληνισμό και να μεταφέρω μηνύματα του Ελληνισμού του Μοναστηρίου, του Μοναστηρίου που βρίσκεται στο κράτος των Σκοπίων. Θα ήθελα να κάνω μια ιστορική αναδρομή γιατί αυτός ο Ελληνισμός είναι τόσο ξεχωριστός μέσα στα Βαλκάνια.
Το Μοναστήρι είναι μια ελληνική πολιτεία στο κράτος των Σκοπίων και αποτελεί, μαζί με μια μεγάλη περιοχή της Πελαγονίας, ένα ξεχασμένο κομμάτι του Ελληνισμού, ενός Ελληνισμού που οι ρίζες του είναι βαθιά ριζωμένες από την εποχή του βασιλιά Φιλίππου το 349 π.Χ., όταν έκτισε την αρχαία Ηράκλεια.
Στα ερείπια αυτής της πολιτείας, που στέκονται όρθια και μιλούν τη γλώσσα την ελληνική, οι φίλοι μας, οι Σέρβοι παλιότερα, και οι Σκοπιανοί σήμερα, έχουν το Μουσείο τους ευτυχώς, είναι κτισμένο το "Μοναστήρι - Bitola", όπως θέλουν να το ονομάζουν οι Σκοπιανοί, 18 χιλιόμετρα έξω από τα ελληνικά σύνορα.
Ο πληθυσμός της περιοχής προέρχεται από τη Μοσχόπολη, ύστερα από την καταστροφή της πόλης αυτής από τους Τουρκαλβανούς τον περασμένο αιώνα. Για να μιλήσουμε για την προσφορά και γενικότερα την ιστορική καταξίωση μέσα στο Βαλκανικό χώρο, θα έπρεπε να διαθέτουμε ώρες πολλές. Θα αρκεστώ όμως σήμερα να μην κάνω αναφορά στο παρελθόν, απλώς έκανα μια σύντομη υπόμνηση, τι ακριβώς είναι αυτό το κομμάτι και έρχομαι κατευθείαν στη σημερινή πραγματικότητα η οποία μας απασχολεί σαν Έλληνες αλλά ιδιαίτερα εμάς, το Σύνδεσμο Μοναστηριωτών Θεσσαλονίκης, διότι αποτελούμε ένα κομμάτι προσφυγικού πληθυσμού αυτού του κράτους και αυτής της Πολιτείας.
Όταν το 1912 το Μοναστήρι έπαψε να είναι ελληνικό, οι κάτοικοί του ήρθαν στην ελεύθερη Ελλάδα. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στη Φλώρινα για να μπορούν να αναπνέουν τον αέρα αυτής της περιοχής. Εμείς, εγκατασταθήκαμε στη Θεσσαλονίκη και αποτελούμε το Σύνδεσμο Μοναστηριωτών. Ο ρόλος μας τα τελευταία χρόνια, όταν προέκυψε το πρόβλημα ανάμεσα στο κράτος των Σκοπίων και την Ελλάδα έπρεπε να πάρει μια σημαντική και δυναμική θέση. Έχουμε χρέος να επικοινωνούμε με τον Ελληνισμό που βρίσκεται εκεί. Είναι όμως, πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσεις να επικοινωνήσεις με αυτόν το Ελληνισμό, που όπως ανέφερε ο εκλεκτός φίλος κ. Χολέβας, φτάνει τις 150.000 και μέσα στην πόλη του Μοναστηρίου τις 40.000, διότι αυτό το κράτος, παρόλο που έχει περάσει σε μια μεταβατική δημοκρατική, ας πούμε, συμπεριφορά, παραμένει να είναι σκληρό έναντι του Ελληνισμού. Παρολαυτά όμως, με τη σχέση συγγένειας που έχουμε με αυτό τον Ελληνισμό, επικοινωνούμε, φροντίζουμε να ενθαρρύνουμε το φρόνημά τους και να τους κρατήσουμε όρθιους. Γιατί πιστεύουμε ότι αυτός ο Ελληνισμός θα παίξει πρωταρχικό ρόλο στη λύση του προβλήματος.
Σαν Σύνδεσμος Μοναστηριωτών, φροντίζουμε να ιδρύσουμε χώρους επικοινωνίας με τον ελληνικό πληθυσμό αυτής της περιοχής. Φροντίζουμε να τους στηρίξουμε ηθικά και υλικά. Φροντίζουμε να έχουμε άμεση επικοινωνία και να επιλύουμε τα προβλήματά τους, όσο αυτό είναι δυνατόν. Όμως, ένας ιδιωτικός φορέας, ένας απλός σύνδεσμος ή μια ομοσπονδία δεν είναι δυνατόν να λύσει το τόσο μεγάλο και ακανθώδες πρόβλημα που λέγεται Ελληνισμός στο κράτος των Σκοπίων. Εκείνο που περισσότερο μας απασχόλησε τα τελευταία χρόνια, είναι η αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το να μπορεί αυτός ο πληθυσμός να δηλώσει ότι είναι Έλληνες. Κάναμε πρόσφατα πάρα πολλές αναφορές, διαμαρτυρίες στους διεθνείς οργανισμούς, στο Ελσίνκι, το οποίο μας απάντησε: θα δούμε το θέμα του Ελληνισμού του κράτους των Σκοπίων σε συνάρτηση με τους Μακεδόνες της Δ. Μακεδονίας. Όπως αντιλαμβάνεστε, μπαίνει μέσα στα τραπέζια των Μεγάλων Δυνάμεων το θέμα αναγνώρισης μιας ενότητας των Σλαβομακεδόνων, όπως αποκαλούνται, στη Δ. Μακεδονία, και είναι πάρα πολύ γνωστή η δραστηριότητα του ουράνιου τόξου. Όμως, δεν ασχολούμεθα εμείς οι Πανέλληνες με το πρόβλημα του Ελληνισμού των Σκοπίων. Και θα πρέπει να ασχοληθούμε. Δεν διεκδικούμε εδάφη αυτής της περιοχής, παρόλο που το νότιο τμήμα αυτής της περιοχής ήταν Ελλάδα. Διεκδικούμε όμως τον Ελληνισμό. Διεκδικούμε αυτούς τους Έλληνες, οι οποίοι θα πρέπει να εκφραστούν ελληνικά, να ζήσουν ελληνικά, να έχουν τα σχολεία τους, να πηγαίνουν στις εκκλησίες τους. Αυτά τα δικαιώματα πρέπει να καταξιώσουμε, αυτά τα δικαιώματα θα πρέπει να υπερασπιστούμε οι απανταχού Έλληνες του εσωτερικού και της διασποράς.
Το πόσο τραγική είναι η θέση αυτών των Ελλήνων, δεν θα ήθελα να σας το πω εγώ που είμαι στην ελεύθερη Ελλάδα, θα ακούσετε τη φωνή ενός Έλληνα 24 χρόνων, που πρόσφατα ήρθε στη Θεσσαλονίκη και σας φέρνει ένα μήνυμα και το δικό του προβληματισμό: (ακούγεται από μαγνητόφωνο)


"Λέγομαι Νικόλαος Κωνσταντινίδης Μιχαηλόφσκι από τη Ρέσνα του κράτους των Σκοπίων. Είμαι 24 χρονών και αγαπώ την Ελλάδα γιατί είμαι Έλληνας. Έγραψα ένα άρθρο για το Πατριαρχείο και την Ορθοδοξία στην εφημερίδα FOCUS, γι’ αυτό έβαλε η Αστυνομία δυο ανθρώπους να με δείρουν στο χωράφι. Στις 5 και 6 Ιουνίου με έκλεισαν στην Αστυνομία. Με έδειραν και με απείλησαν να μην ξαναγράψω άρθρα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία και να μην λέω ότι είμαι Έλληνας. Εγώ όμως θα είμαι Έλληνας, και όλοι οι Έλληνες του ψευδοκράτους θέλουμε να μας βοηθήσετε εσείς οι Έλληνες της Ελλάδας, γιατί εμείς είχαμε επιθυμία να μπορούμε να μιλάμε Ελληνικά και να μας αναγνωρίσουν Έλληνες. Εμένα, και όσους δηλώνουν Έλληνες, μας διώκουν από τις δουλειές μας. Κανείς δεν μας βοηθάει γιατί η Ελλάδα ξεχνά τα παιδιά της. Όλοι μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα. Τα δικαιώματά μας όμως, ποιος θα μας τα δώσει; Εάν δεν σταματήσει το κυνηγητό, αυτοί θα τα καταστρέψουν όλα, και εμάς και όλα τα ελληνικά μνημεία".


Το περιστατικό αυτό έγινε αυτή την εβδομάδα. Ο Νικόλας ήρθε στην Θεσσαλονίκη και ενώ μέχρι στιγμής, όπως τον Νικόλα και πάρα πολλούς Έλληνες τους κρατούσαμε κρυφά χωρίς να βγαίνουν προς τα έξω οι διαμαρτυρίες τους, αποφασίσαμε να βγει στην τηλεόραση και να δηλώσει επίσημα προς το ελληνικό κοινό, τί ακριβώς παθαίνει ο Ελληνισμός του κράτους των Σκοπίων. Τολμήσαμε να δούμε τι θα συμβεί και πώς ο Νικόλας θα επιστρέψει πίσω και ποια θα είναι η τύχη του. Για τρεις - τέσσερις μέρες δεν του έγινε καμμιά ενόχληση. Προχτές όμως το βράδυ, πριν έρθω για την Κύπρο, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι τον κάλεσαν στην Αστυνομία και του αφαίρεσαν το διαβατήριο. Όπως αντιλαμβάνεστε, ο Νικόλας πλέον δεν μπορεί να έρθει στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί μας. Είναι ένα ελάχιστο δείγμα της αντιμετώπισης του Ελληνικού πληθυσμού από μέρους του κράτους των Σκοπίων. Σαν τον Νικόλα υπάρχουν χιλιάδες Έλληνες οι οποίοι θέλουν να μιλήσουν, θέλουν να αγωνιστούν, θέλουν να σηκώσουν την Ελληνική Σημαία και να φωνάξουν ότι είναι Έλληνες, δεν ξέρουμε όμως ποια θα είναι η τύχη τους. Το τόλμημα που κάναμε να έχουμε το Νικόλα σε δημοσιότητα θα προσπαθήσουμε να το μεγαλώσουμε ώστε να αποτελέσουμε έναν πυρήνα ανοικτό πλέον, για να μπορέσουμε το σωματείο το οποίο έχουμε από καιρό μυστικά οργανώσει, να είναι ανοικτό, γιατί πιστεύουμε ότι όταν ανοικτά οργανωθεί ο Ελληνισμός, ίσως θα έχει καλύτερη μεταχείριση και καλύτερη τύχη. Και θα μπορέσει να απευθυνθεί στους διεθνείς οργανισμούς για να μπορέσει να έχει τα δικαιώματά του.
Ο Νικόλας, μου είπε ότι πρόσφατα άρχισαν και καταστρέφουν τις ελληνικές επιγραφές στις εκκλησίες με τις αγιογραφίες μας, τους τάφους τους οικογενειακούς τους οποίους είχαμε, τους δίνουν σε άλλες οικογένειες και καταστρέφουν κάθετι που θυμίζει Ελλάδα. Επίσης, γίνεται μια κίνηση, θα επισκεφθεί την Οχρίδα ο Πάπας, ο οποίος θα θεμελιώσει ένα μοναστήρι που θα λειτουργήσει στην Οχρίδα. Όπως αντιλαμβάνεστε, γίνεται μια κίνηση αφανισμού της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Θα ήθελα λοιπόν, από αυτό εδώ το Συνέδριο, να φύγουν μηνύματα στους διεθνείς οργανισμούς της Ευρώπης, ώστε να πιστέψουν όλοι ότι υπάρχει ο Ελληνισμός.
Η Πρόξενος της Θεσσαλονίκης, η κα Χιους η οποία πρόσφατα έκανε μια έκθεση για τους Σλαβομακεδόνες - Σλαβόφωνους, πάρα πολλές φορές μου είπε ότι μιλάτε για έναν Ελληνισμό, αλλά δεν έχει ανοιχτά εκφραστεί αυτός ο Ελληνισμός και δεν έχει διαμαρτυρηθεί. Προχτές είδε τον Νικόλα, και πιστεύουμε ότι θα πιστέψει πως σαν τον Νικόλα υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι του Ελληνισμού.
Επίσης, θα ήθελα εδώ να επισημάνω και να κάνω αναφορά ότι οργανώνεται το Σκοπιανό κίνημα για αφανισμό του Ελληνισμού, οικειοποιούνται την ιστορία μας και πρόσφατα ιδρύθηκε σωματείο των "Αρχαίων Μακεδόνων" το οποίο στην εφημερίδα "Νόβα Μακεδόνια" γράφει το εξής: είναι ντροπή οι Μακεδόνες της Θεσσαλονίκης που είναι υπόδουλοι του Ελληνικού κράτους να καμαρώνουν ένα άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παραλία τους και να μην έχουμε εμείς άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πλατεία των Σκοπίων. Ο Σύλλογος των "Αρχαίων Μακεδόνων", έχει οπωσδήποτε προβεί στην εκπόνηση του σχεδίου -ένα άγαλμα 2 μέτρα και κάτι, με ένα σύμπλεγμα λεόντων- και θα στηθεί το άγαλμα στην πλατεία των Σκοπίων για να θυμίζει την καταγωγή τους από το Μεγαλέξανδρο.

[akritas]

Έχω επισκευθεί τα Σκόπια και έχω δει με τα μάτια μου αυτούς τους "εξαφανισμένους" Έλληνες. Τα Σκόπια τους έχουν βαφτίσει σαν Βλάχους.Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν να έχουν προβλήματα γιατί υπέφεραν πολύ κατά τον παρελθόν από τους Σκοπιανούς


Κοιτάξτε τι λέει ο Victor Roudometof στο Nationalism and Identity Politics in the Balkans: Greece and the Macedonian Question

note 29
The numbers in the 1991 census as well as all statistics in this region of the world are contested by various sides. Albanians claim that the census underestimates the size of the Albanian population--allegedly 700,000 (Perry 1992:35); Serbian nationalists claim 300,000 (Perry 1994b:38), and the Greeks claim 250,000 (Vakalopoulos 1994). The issue of a Greek minority within FYROM is related to the presence of an unspecified number of Vlachs within the new state. Greek sources consider them Greeks (historically the majority of Vlachs in the southern Balkans have identified themselves as Greeks).

Θυμηθείτε και τα γεγονότα με τους αγρότες στην Πελαγονία.