Can contemporary records of the paidomazoma, the forceful abduction of Greek children by partisan guerillas in Macedonia, be posted here please. I once had in my possession some foreign diplomatic records but cannot locate them now. Newspaper articles are welcome as well

24000 were taken and the only who returned were kids who had someone who asked for them. My neighbour where I am at the moment was a victim. I'm preparing some info about it. I'll ask him for some material.

I've also got relatives from Naussa who ended up in Bulgaria.

I have heard lately and specially from the FYROMians in the Diaspora as about this issue. I want to state some quotes from the reference work.
Georgios Manoukas unfortunely (as the himself had said) was the General Inspector of the Child Gathering and also an x-member of the KKE. He returned in Greece 1961.

The author examines Comitern intentions behind its policy towards the children and concludes that from the start of the Yugoslav government (Tito) falsified the numbers of these children, integrated them into the population of the Federated Republic of Macedonia, and acculturated them in the new "Macedonian" culture.
I will stay in the parts of his book that mention the connection between East Communists and Slavophone element left Greek Macedonia. I will remain in the term Slavmacedonians to make easy my writing.


Fact1
Names of the Slavs that involve in the Child Gathering

One from the 5 member’s council during the Child Gathering era was the Slavomacedonian Sikavitsas. This person was responsible for the Slavophone kids.
In the called Mountain Government (KKE) were two Slavophone “minister”. Theirs names were Metrovsky and Stavro Kocev.
These Slavophones make a lot of visits in the places that the kids were had been.. Major point of them was the terminatation the usage Greek language from the Greek kids.
Their lectures composed of with terms such as Macedonia autonomy, Greece was a creation of the Big Powers, Slav Macedonians were the only descents of the ancient, Freedom to the occupied Aegean Macedonia from the monarchofasists e.t.c.
Reminds you something? Like the articles in the macnews.
Both of the volumes you can read what they had learned all the kidnapping kids as Like the articles in the macnews. We talk for information’s that had taken 40 years ago.


Fact 2
Names and places of the Villages and Camps

The FYROM propaganda claims that all the children were Slavphones.
Of course and is a lie. Like the Risto Stefov lies.
In the book VII, page 26 referred the exactly numbers and the places that kids guided.
18.500 went in the Bulgaria (17 camps), Romania (11 camps), Hungary (11 camps), Czechoslovakia (18 camps), Poland (3 camps), East Germany and Albania ( 5 camps).
9.500 went in Yugoslavia (15 camps).
Those numbers and the names are recorded from Red Cross



Fact 3
United Nations Resolutions

On November 17, 1948(193), and also in November 1949 (288) the UN General assembly passes two resolutions condemning the removal of the Greek children, demanding their return. These and all subsequent UN resolutions are never answered. From 1950 to 1952 only 684 children are permitted to return to Greece and this happened because the pressure of the Red Cross and the two new UN Resolutions.

By 1963, around 4000 children (some of them born in Communist countries) have been repatriated. Of those who did not return many died of illness, some escaped to Germany and others have since returned or have yet to return.
In the page 101, Volume 1 you can read all the text of the last Resolution.

Conclusion
FYROM government deny any discussion because knows the sign past. A past that Slavophone members specially those with “Macedonian” conscience had participated in the child-gathering.

I suggest in anyone to read the work. 600 pages full of information’s from that period. A dark period for the modern Greek History. A period with this a "janissary" type action directed against Greece

Voulgaroktonos, this issue will be one from my favorite subjects in the next season.Soon I will bring and other documents that SHOW more light of that era.Actually the Macedonian history of the 19 and 20th cent are my favourite parts of my reasearch.Actually I need some rest.


References:
1)Child Gathering Vol I, The Biggest Crime, Georgios Manoukas, 1961
2)Child Gathering Vol II, Education and Teaching of the kidnapping Greek children, Georgios Manoukas, 1967

For those that continue to said that the Child Gathering is just a myth please see how the Yugoslavians made films in order to explain in the East World how good were their Rule

http://img424.imageshack.us/img424/5551/scan10056vp2.jpg

Also the first page of the book of Milan Ristovic with title ...Long Journey Home ,The Greek Refugges, IMXA 2000

http://img325.imageshack.us/img325/8038/scan10055cw5.jpg

more as about this book when I will finish it :) (couple weeks)

Great Akritas!
I really need some info about this matter.

"We wonder if cooperation can continue with such insincerity.We helped you transport 15.000 children and we organised their transport...On the contrary you do not allow their EDUCATION in yugoslavian schools.And while you did not give us because you do not possess teachers of your own, you do not allow us to give teachers either."

Discussion between yugoslavian communist A. Rankovic and greek communist P. Roussos on EDUCATIONAL issues (01/04/1949).


taken from amarantos' sig

RESOLUTION ADOPTED BY THE GENERAL ASSEMBLY OF THE U.N DURING ITS FOURTH SESSION.

THREATS TO THE POLITICAL INDEPENDENCE AND TERRITORIAL INTEGRITY OF GREECE - 288 (IV) (18 November 1949)

Noting the report submitted by the International Committee of the Red Cross and the League of the Red Cross Societies on the question of the repatriation of Greek children,and expressing warm appreciation of the efforts made by the two International Red Cross organizations to facilitate the implementation of General Assembly resolution 193 (III) C,

Noting that the Greek children have not as yet been returned to their homes....

...2.Urges all the Members of the United Nations and other States harbouring the Greek children to make all necessary arrangements, in consultation and co-operation with the international Red Cross organizations,for the early return to their homes of the children with the aforementioned resolution;

ODS HOME PAGE (http://daccessdds.un.org/doc/RESOLUTION/GEN/NR0/051/07/IMG/NR005107.pdf?OpenElement)

thats the one! thanks amarante!

Documentary on the "Παιδομάζωμα"

MEGAUPLOAD - The leading online storage and file delivery service (http://www.megaupload.com/?d=JWPI49GJ)

Σοφια Βέμπο - Τα παιδιά μας που τ'άρπαξαν (http://home.arcor.de/enadio3/sofia/08%20-%20Ta%20paidia%20mas%20pou%20t%20arpaksan.mp3)

From early 1948, the Communist authorities deported 25,000-28,000 children across the frontiers from war-stricken zones (of whom only 538 had been repatriated by 1952). The next main wave of exiles followed the final defeat of the Democratic Army in the second half of 1949

The Greek Civil War, 1943-1950, David H. Close, 1993, p9

The FYROM propaganda claims that all the children were Slavphones.
Of course and is a lie. Like the Risto Stefov lies.
In the book VII, page 26 referred the exactly numbers and the places that kids guided.
18.500 went in the Bulgaria (17 camps), Romania (11 camps), Hungary (11 camps), Czechoslovakia (18 camps), Poland (3 camps), East Germany and Albania ( 5 camps).
9.500 went in Yugoslavia (15 camps).
Those numbers and the names are recorded from Red CrossCan you explain, please!

Christov the problem of the forceful abduction of Greek childern appeared before the international organizations and the public in the early years of the Cold War and it became one of the segments in the ideological, political, and propagainda settling of the accounts between the Greek royal government and its neighbors.

The issue was instrumentalized and used in the wide context of the worsening relations between the West and the East.The summer 1948 conflict between Yugoslavia and the USSR and other "peoples democratic" countries soon led to the severing of relations between Yugoslav and Greek communists. In this, as it seemed at the beginning, "family feud." Greek refugee children also had their place.The conflct with the Cominforrn countries led to the transfer of a part of the Greek emigration from Yugoslavia, and part of the refugee children population went with it. Thc "f'reezing" of the relations with the Soviet bloc led to the complete halt of the repatriation of children to their parents who resided in the countries ot the "people's democracies," and this repatriation continued only after the improvement of the Yugoslav-Soviet relations in 1955-1956.


In Bulgaria the major camps were in Stara Zagora, Sliven, Karlovo, Zemes, Botevgrad and Gabrovo. The sources are the Red Cross (Bulgarian Section) , Greek CP and the UN.

Do you want something more ?

Florakis said in the documentary "The Greek civil war" I saw recently that the abductions were "propagandist rumours", never having occured. Ill try upload his comments.

Christov the problem of the forceful abduction of Greek childern appeared before the international organizations and the public in the early years of the Cold War and it became one of the segments in the ideological, political, and propagainda settling of the accounts between the Greek royal government and its neighbors.

The issue was instrumentalized and used in the wide context of the worsening relations between the West and the East.The summer 1948 conflict between Yugoslavia and the USSR and other "peoples democratic" countries soon led to the severing of relations between Yugoslav and Greek communists. In this, as it seemed at the beginning, "family feud." Greek refugee children also had their place.The conflct with the Cominforrn countries led to the transfer of a part of the Greek emigration from Yugoslavia, and part of the refugee children population went with it. Thc "f'reezing" of the relations with the Soviet bloc led to the complete halt of the repatriation of children to their parents who resided in the countries ot the "people's democracies," and this repatriation continued only after the improvement of the Yugoslav-Soviet relations in 1955-1956.


In Bulgaria the major camps were in Stara Zagora, Sliven, Karlovo, Zemes, Botevgrad and Gabrovo. The sources are the Red Cross (Bulgarian Section) , Greek CP and the UN.

Do you want something more ?My question was about the children: were they speaking Greek or not? Or mayby they were bilingual

The kids were Slavmacedonians and Greeks.But in that time (in the middle of the Civil war) they named as Greeks.

The kids were Slavmacedonians and Greeks.I see... It's really sad! There is nothing better than kids. I've heard some of them, elderly people nowadays are not permitted to visit their birth places. Do you know something about?

I see... It's really sad! There is nothing better than kids. I've heard some of them, elderly people nowadays are not permitted to visit their birth places. Do you know something about?
This is difrent issue that involve politics from the FYROM side. Some of these kids, today adults they follow the nationalistic FYROM political line.

They are all allowed to travel to Greece and often do christov. But they wont be given citizenship.

This should be entitled the humanitarian crimes of the communists.Funny today all former communists are applying themselves with the human rights cause.
All the children came from Greece.They were grecophones and slavophones.The decision of their forceful abduction was taken in Belgrad on March 1948 during the International Conference of the Balcan Youth ,by all the communists.The reasoning had to do with the "protection" of the children by the "monarch-fascist" greek government and with the "fear" that the children could find themselves in the middle of the military operations.True reason? The communist army had the need of every single person available in its ranks for military and operative causes (it was by then losing the fight) and in this case the women-mothers occupied in taking care of their children. Slogans like "i (a mother) have four children! I'll send them all abroad ,so i'll be able to contribute with all my forces to the creation of a free democratic Greece" were used to convince parents.Even more these children could become a future reserve for the communist army in any case.
The transportation of the children was coordinated by the Greek Communist Party in accordance with the relative communist party of the country that would host the children.Their education too.Every single part of their life.For example those who desagreed with the communist line once in the new country were exiled ,imprisoned, not allowed to go to the university...
It did not took long for the greek communists to lose control ,as in the case of Yugoslavia.According to the policy of the GCP slavophone and grecophone children should not be separated during the educational process, since the objective of both was common: the return to their homeland,Greece.This policy faced the yugoslavian one which had as aim the separation of the children and the introduction of the slavophone ones in native families of the "Socialist republic of macedonia" .Guess why! The grecophone children were obliged to learn the slavic language made in yugoslavia too,something that would surely contribute to the assimilation of these children also in the local society, "rousing" them all in the end ethnically as genuine "macedonians" .
It is obvious that despite the agreements made between greek and yugoslav communists, the latter had no intention from the beginning to hand the children back after the end of the hostilities (the supposed primary reason).The reason is quite clear seeing those grown up now persons and the political ideology they represent.
It is interesting to note that there were various revolts in the institutions were the children were hosted, with the demand to be sent to their parents.Descriptions of these revolts are found in letters sent to the secretary of the U.N. The result of the revolts was the separation of the older from the younger children ,the first being acused of being "cominformists"!!! Despite the revolts the authorities did not satisfy the demand,but took all the necessary measures to keep the children in their territory. Finally, the teachers of the children who had accompanied them from the moment they were leaving Greece, slavophone teachers too among them, were gradually removed by yugoslavian authorities with various accusations.Persons who could in a way recall something in the childrens minds.

Communism should be banned from the planet.That humanitarian stance they have taken now is a joke, its like hitler's nazis doing the same thing.In greece when the crimes of communism were condemned by europe communists were denying anything and had posters all around saying some modern europa-capitalist monger moronity.

http://www.presidency.ucsb.edu/images/names/33.gif
April 19th, 1950


[Released April 19, 1950. Dated April 18, 1950]

My dear Mr. Speaker:

I fully share the concern of the House of Representatives for the thousands of children removed from Greece to eastern Europe by the communist guerrilla forces, and I welcome the adoption of House Resolution 514 of March 22, 1950, calling for the speedy return of these children to their homes and homeland.

The rights of children and parents to share the protection, comradeship and beneficent influence of a family home are fundamental and have been implicitly recognized, in the case of the Greek children, in two unanimous resolutions of the United Nations General Assembly. It is morally inadmissible that political considerations or technical difficulties should be allowed to stand in the way of the reunion of these children with their parents.

The Executive Branch of the Government has been persistent in its endeavors to secure effective compliance with the United Nations resolutions in this case. These efforts will not be relaxed until the Greek children are back in their homes.
Very sincerely yours,

HARRY S. TRUMAN

[Honorable Sam Rayburn, Speaker of the House of Representatives, Washington, D.C.]

Note: The text of House Resolution 514 is as follows: "Resolved, That the House of Representatives expresses its profound concern for the thousands of Greek children removed or carried off into countries of eastern Europe by the Communist guerrilla forces during the course of the recent guerrilla warfare in Greece, and requests the President to exert all of his powers, acting through the United Nations and other international organizations and directly with the governments of the countries where these children are located, to the end that these thousands of children shall be speedily returned to their homes and homeland ."


The results of a "Greek children" search on the UN website: http://secap480.un.org/search?q=greek+children&Submit=Search&ie=utf8&site=un_org&output=xml_no_dtd&client=UN_Website_English&num=10&proxystylesheet=UN_Website_English&oe=utf8

Originally posted by Orphic

Innocents' Day


Peace had come to battered, impoverished Greece; the Communist guerrillas had been driven out, perhaps for good. But last week, on Innocents' Day (the Church calendar's anniversary of Herod's Slaughter of the Innocents in Judea), Greece had a day of mourning—for 28,000 children abducted by the bandits and now living on foreign, Communist soil.

A two-gun salute from Mount Lycabettus woke Athenians at dawn. Church bells tolled and flags drooped at half-mast. Newspapers appeared with black-framed front pages. Places of amusement were closed all day, and for half an hour all traffic stopped, streets emptied, doors were closed and blinds drawn.

Queens Do Not Beg. Earnest young Queen Frederika, mother of three, broadcast a poignant message from the royal palace. She begged for the return of the 28,000 children living in exile "as a mother—because queens are not supposed to beg." Added Frederika: "The civilized world has remained silent too long."

The civilized world had made some well-meaning but ineffective protests. UNSCOB (the U.N.'s Special Committee on the Balkans) had verified the mass deportation of Greek children. The U.N. General Assembly had called on Yugoslavia, Bulgaria, Poland, Czechoslovakia, Hungary, and Rumania for the return of the children. These governments had finally agreed to return any children called for by petition of their parents. Up to last week the Greek Red Cross had forwarded 8,000 petitions, but not one child had been sent back.

Not Even Goodbye. In the palace with Frederika was a group of black-clad peasant women huddled at her side. Kaliroe Gouloumi, from Gorgopotamos, in Epirus, remembered how the Communists took her children: "They were in our village for a year. First they took our animals, then our food, then our children. I had three." Kaliroe wiped her eyes with her black shawl. "They did not even let me say goodbye. They said they were no longer my children but their children."

Said Kleoniki Kiprou from Monopilo Kastoria: "First they hanged the priest, then they cut off his mother's hands, and then they ordered us to follow them. What could we do?" In Albania her eight-year-old girl and five-year-old boy were taken from her and a rifle was thrust into her hands. Tapping the weapon, the rebel capetdnias said: "This is your husband, this your child." Kleoniki was forced into the battle of Vitsi. She deserted and got back to her village—without her children. In Fourka Konitsa, the villagers learned in advance of the guerrillas' abduction plans. They hid the children in ditches. The guerrillas, frustrated, took Sofia Makri and 20 other mothers to the mountains and tortured them. Said Sofia last week: "They hung us from pine trees. They burned our feet with coals. They beat us. When we fainted they revived us with cold water from the spring. Fourteen of us died up there but we did not tell. When the Greek army entered our village they found the dead living, for out of the earth came our children."

There is no evidence that the Greek children living in Communist countries are physically abused. International Red Cross investigators have seen some of the children and reported that they are well fed. They are being schooled as young Communists and they are expected to feel and show enthusiasm. Said a U.N. delegate in despair: "In ten years there will be no abducted Greek children; they will have been absorbed."


TIME (http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,811653,00.html?promoid=googlep)

Innocents' Day | TIME (http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,811653,00.html)


Where are they now?, how many of them have had families?, How many of them and their offspring are there? Greece made a mistake when it allowed Bulgaria and Romania and Croatia into the EU without working this issue. Skopje also has a responsibility to find and deliver the information required to the Greek Government. Without it there can be no acceptance.

Great point there Patriot......

A failure by the regime in Skopje to deliver all information to the Greek Government of people living in Skopje and in other parts of FYROM today who belonged to the lost generation is more than enough to to VETO in the EU.

A failure to comply in terms of providing full disclosure is an act which breaches the spirit and the requirement of good neighbourly relations.

The failure to comply would also be in contravention of various human rights accords and go against the values, laws and philosophies of the European Union.

Its also seperate issue to the name, or the massive amount of breaches that have been committed by Skopje since 1991.

I happend to now one of this children he is an old man now, thow i must say his version of the story was much different from the one i'm reading on the forum. As i understood him he was claiming that he was not alowed to enter greece even thow he has canadian passport. He seemed little crazy but i don't think he was lying.

Since his ancestors fought against Greek sovereignty, he had to proove that he is not a follower. So Greece asked him to have the Macedonian (Florina, not Lerin for ex.) form of the birthplace name of him in the passport. If he denied that then he chose to stay out of Greece.

I happend to now one of this children he is an old man now, thow i must say his version of the story was much different from the one i'm reading on the forum. As i understood him he was claiming that he was not alowed to enter greece even thow he has canadian passport. He seemed little crazy but i don't think he was lying.

Nobody whose birth place is recorded in Slavic name is allowed to enter Greece from the North frontier. They never check at airports, but these people are trying to gather first in Bitola, organize a massive entry into Greece and start preaching of their doctrines.

Greece can be penetrated with ease. The border guards in Myconos won't even check the papers of the tourists who arrive from cruise ships. In Santorini, there is not even a border post at all!

But the border guards at the Niki post are very vigilant, as true sentinels should be...

http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/6181.jpg?t=1194252895
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/6182.jpg?t=1194252951

http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/5171.jpg?t=1194252996
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/5172.jpg?t=1194253007
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/5173.jpg?t=1194253032
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/paidomazoma/5174.jpg?t=1194253047

Is there any number of those who did returned to Greece or at least live abroad as Greeks?

...During the Greek civil war, and above all, the reasons behind it:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_09/03/2008_262305

EΛΛAΔA Hμερομηνία δημοσίευσης: 09-03-08



Η τραγωδία των παιδιών στα χρόνια του Εμφυλίου
Από τη μια πλευρά «παιδομάζωμα» ή «παιδοσώσιμο», από την άλλη «παιδοφύλαγμα»
Του Τακη Καμπυλη

Εξήντα χρόνια πριν, στις 4 Μαρτίου 1948, από τον ραδιοσταθμό της «Ελεύθερης Ελλάδας» μεταδίδεται η παρακάτω ανακοίνωση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης: «Στο τελευταίο βαλκανικό συνέδριο των Νέων, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 3 Μαρτίου 1948, μετά από πρόταση του Ελληνα αντιπροσώπου, αποφασίσθηκε ομόφωνα από όλους τους αντιπροσώπους των δημοκρατικών χωρών να ενδιαφερθούν και να δώσουν βοήθεια σε 12.000 παιδιά από την Ελλάδα. Τα παιδιά αυτά είναι ηλικίας 3-15 ετών. Αυτά θα μεταφερθούν στις γειτονικές δημοκρατικές χώρες, όπου θα τους παρασχεθεί βοήθεια και εκπαίδευση. Για κάθε 25 παιδιά θα υπάρχει μια δασκάλα η οποία θα τα φροντίζει».

Το «παιδομάζωμα» ή «παιδοσώσιμο» είναι ακόμη από τα ανοιχτά θέματα του Εμφυλίου. Ιδίως στην ιστορική έρευνα. Για παράδειγμα, δεν είναι ακόμη γνωστό το πολιτικό πλαίσιο της παραπάνω απόφασης. Ποιος την πήρε; Το ΚΚΕ; Ή μήπως σε επίπεδο «Διεθνούς»; Πώς και πότε και από ποιους έγιναν οι συνομιλίες για την οργάνωση της κολοσσιαίας επιχείρησης της ασφαλούς μεταφοράς χιλιάδων παιδιών; Πριν από την «Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί», που ιδρύθηκε από την κυβέρνηση του βουνού, και πριν ένας διάσημος καρδιολόγος, ο Πέτρος Κόκκαλης, αναλάβει την εποπτεία όλης της επιχείρησης, τι είχε προηγηθεί;

Ακόμη και ο τελικός αριθμός αμφισβητείται. Αν και η επίσημη εκδοχή της ΕΒΟΠ έκανε λόγο για 25.000 παιδιά, οι τότε ελληνικές αρχές της Αθήνας έκαναν λόγο για 28.000 παιδιά. Η διαφορά ίσως να οφείλεται στο ότι τα παιδιά που βρέθηκαν στη Γιουγκοσλαβία δεν βρίσκονταν κάτω από την ομπρέλα της ΕΒΟΠ (έρευνα Θανάση Μητσόπουλου). Ο Ιάκωβος Μιχαηλίδης (επίκουρος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο) κατεβάζει τον αριθμό στις 23.000.

Μια κατά προσέγγιση εικόνα δίνουν τα στοιχεία του ερευνητή (και καπετάνιου του ΕΛΑΣ, Θανάση Μητσόπουλου): Στην Αλβανία πέρασαν 3.300 παιδιά (σχεδόν όλα προωθήθηκαν σε άλλες χώρες), στη Βουλγαρία εγκαταστάθηκαν 2.000 παιδιά, στην Ανατολική Γερμανία 1.000 παιδιά. Από τη Γιουγκοσλαβία πέρασαν 12.000 παιδιά, αλλά τα περισσότερα μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες. Στην Ουγγαρία εγκαταστάθηκαν περίπου 2.000 παιδιά, στην Πολωνία 3.500 παιδιά, στη Ρουμανία 5.664 παιδιά, στην Τσεχοσλοβακία πάνω από 3.500 παιδιά και στην ΕΣΣΔ περίπου 1.000 παιδιά.

Οι ιστορικοί ανάμεσα στα άλλα αντιμετωπίζουν και μεγάλο πρόβλημα με τα αρχεία που αφορούν εκείνη την περίοδο. Με εξαίρεση το κομμάτι του αρχείου του ΚΚΕ που βρέθηκε στο ΚΚΕεσ. και είναι ανοιχτό στην έρευνα, για το υπόλοιπο οι δυσκολίες παραμένουν ανεξήγητα μεγάλες.

Στον αντίποδα, το «παιδοφύλαγμα» της Φρειδερίκης. Κι εκεί τα επίσημα αρχεία είτε δεν υπάρχουν είτε αποδεικνύονται αναξιόπιστα, ακόμη και χαλκευμένα (π.χ. υπόθεση «Αγιος Στυλιανός» Θεσσαλονίκης). Πάντως, χιλιάδες παιδιά βρέθηκαν υιοθετημένα κυρίως στις ΗΠΑ με τη μεσολάβηση των ΑΧΕΠΑΝΣ, ενώ δεν έλειψαν και οι αποκαλύψεις, ιδίως από το '50 και μετά για κυκλώματα υιοθεσίας.

Σύμφωνα με έρευνα της Τασούλας Βερβενιώτη (ιστορικός), στις 53 παιδουπόλεις που ιδρύθηκαν από τη Φρειδερίκη υπολογίζεται (με τα επίσημα στοιχεία του 1950) ότι φιλοξενήθηκαν 18.000 παιδιά και ότι το συνολικό σχέδιο προστάτευσε 65.000 παιδιά. Πάντως, και τα νούμερα αυτά αμφισβητούνται και η ιστορικός εκτιμά τον συνολικό αριθμό των παιδιών τα οποία έτυχαν προστασίας από τους εμπολέμους στις 50.000.

Το φετινό καλοκαίρι, τα 60 χρόνια από τότε, θα γιορταστούν σε κάποιες από τις παιδουπόλεις της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και βέβαια στα Σκόπια. Τα παιδιά του 1948 θα ξαναγυρίσουν και θα ξανασυναντήσουν τους λιγοστούς συνομηλίκους, που για πολλούς λόγους έμειναν τελικά για πάντα στις «νέες πατρίδες».

Το μάθημα των Eλληνικών δεν σταμάτησε ποτέ...

Tο βάρος που κουβαλάνε αυτοί οι άνθρωποι είναι κρεμασμένο στους τοίχους. Ποιήματα και στιχάκια για την «Πατρίδα». Γραμμένα με μπλε και κόκκινους μαρκαδόρους σε χαρτόνι. Kαι δίπλα τους οι μουστακαλήδες βλοσυροί πολέμαρχοι του '21, όπως δεν ήταν, αλλά όπως η νεότερη εθνική αφήγηση θα ήθελε να ήταν.

Παναγιώτης και Δημήτρης Tοπαλούδης, αδέλφια που με το «παιδομάζωμα» («παιδοσώσιμο» για τους δύο συνομιλητές) βρέθηκαν το 1948 από το Mάτι Διδυμοτείχου στο Mπουργκάς της Bουλγαρίας (ή «Πύργο» για τα ελληνικά σχολικά βιβλία).

Aυτό το σαράκι είναι τόσο μεγάλο που φαίνεται με την πρώτη ματιά. Mέσα στο μικρό χώρο του συλλόγου των Eλλήνων πολιτικών προσφύγων όλα, και ιδίως οι δικές τους κουβέντες για το πώς κρατούν «από τότε» για τρίτη ή και τέταρτη γενιά «την ελληνικότητά μας», δείχνουν ότι ένα πράγμα τους βάραινε και τους βαραίνει: η ρετσινιά του «εθνο-προδότη». Kι αυτοί ήταν τότε παιδιά! Aλλά το βάρος, βάρος. Kαι το πήραν - θέλοντας και μη.

Κάθε Σάββατο

O Παναγιώτης και ο Δημήτρης Tοπαλούδης είναι δύο ανάμεσα στις κάμποσες εκατοντάδες παιδιών του '48 που έμειναν οριστικά στις νέες πατρίδες. Πόσοι είναι συνολικά, κανείς δεν ξέρει. Kυρίως διότι το πρόβλημα δεν είναι πια, μετά εξήντα χρόνια, αριθμητικό. Oι αδελφοί Tοπαλούδη λένε ότι στη Bουλγαρία έχουν μείνει περίπου 2.000. Aλλά, για παράδειγμα, ανάμεσά τους, μέλος του συλλόγου είναι ο Bούλγαρος γαμπρός του Παναγιώτη Tοπαλούδη. Kαι, όπως λέει και ο ίδιος, «τα παιδιά της κόρης μου τι είναι»;

Προς το παρόν, 60-70 από αυτά τα παιδιά συγκεντρώνονται κάθε Σάββατο στο σχολείο για ένα ακόμη μάθημα. Mε αναγνωστικό και μαγνητόφωνο. Μαθαίνουν Ελληνικά και στο τέλος ελληνικούς χορούς. Mετά τον Tριανταφυλλίδη, οι ζεϊμπεκιές. Tο τελευταίο μπορεί να είναι και δέλεαρ για τα δεκάχρονα και δωδεκάχρονα που σέρνονται σε ένα ακόμη σχολείο. Bλέπετε, η (νεότερη;) ελληνική μουσική είναι ιδιαίτερα αγαπητή (και) στη Bουλγαρία. Aλλά σε πείσμα κάθε σκεπτικισμού, τα παιδιά είναι, κάθε Σάββατο, εκεί.

Δεν είχαν άλλη επιλογή

Οπως και ο Παναγιώτης Τοπαλούδης που είναι και δάσκαλος. Οσο για τα δικά του παιδικά χρόνια από τότε που έφυγαν...

Δεν έφυγαν. «Προσωρινά φιλοξενήθηκαν, διότι δεν είχαν άλλη επιλογή». Ετσι έγινε, λένε τα δύο αδέλφια.

«Ξέρετε για το τηγάνι; Λοιπόν, σε κάθε σπίτι που ο πατέρας ή ο γιος ή ο αδελφός ήταν αντάρτης οι άλλοι, οι «Mάηδες» και οι άλλοι, ζωγράφιζαν ένα τηγάνι. Tο μήνυμα ήταν σαφές. Στο χωριό μας στο Mάτι ήταν πολλά σπίτια με δύο τηγάνια. Kαι το δικό μας. Ηρθαν και ρώτησαν οι δικοί μας τη μάνα μας. O πατέρας μας ήταν στο βουνό, το σχολείο μας περιφραγμένο με συρματοπλέγματα και στρατιώτες του «εθνικού» στρατού. Pώτησε η μάνα μας τη μεγάλη μας αδελφή, τη Xρυσούλα, τότε ήταν 16 χρόνων. Nα φύγουμε μάνα, είπε η Xρυσούλα. Tι να κάνουμε εδώ; Θα ξαναγυρίσουμε όταν ηρεμήσουν τα πράγματα».

Ετσι έφυγαν το '48 από το Mάτι Διδυμοτείχου. Tρία αδέλφια.

Aπό τότε και για εξήντα χρόνια λένε πόσο ζεστά τους υποδέχτηκαν. Kαι ότι, αντίθετα απ' όσα λέγονταν στην μετεμφυλιακή Eλλάδα, το μάθημα των Ελληνικών τους ακολούθησε μέχρι το Πανεπιστήμιο στη Σόφια. H αλήθεια είναι πως ιδίως στην Tσεχία (και Σλοβακία), στην Oυγγαρία και -λιγότερο- στη Bουλγαρία τα παιδιά βρέθηκαν σε βιοτικό επίπεδο ανώτερο του ελληνικού.

Με ευγνωμοσύνη

Oι αδελφοί Tοπαλούδη εκτός από μια -σήμερα αποκλειστικά κινηματογραφική- ατμόσφαιρα (ωραίου) διεθνισμού με παρελάσεις γεμάτες πίστη και συλλογικότητες γεμάτες όνειρα, θα θυμούνται περισσότερο τη βοήθεια από τη Λαϊκή Δημοκρατία. Aπό τους ανθρώπους αυτών των χωρών που αγκάλιασαν και προστάτεψαν τα «ορφανά των Ελλήνων συντρόφων». Tέτοιες μνήμες είναι πολλές απ' όλες τις χώρες όπου ανεμοσκορπίστηκαν περίπου 23.000 παιδιά. Kαι δεν αμφισβητούνται.

Aπό την άλλη, ο ολοκληρωτισμός της νέας σοσιαλιστικής τάξης ήταν εμφανής. Λιβανωτοί στον Zαχαριάδη, αλλά κυρίως στον Στάλιν. Kαι στην εκπαίδευση η νέα -αδιέξοδη, όπως αποδείχτηκε- οπτική ήταν κυρίαρχη. Ομως για ανθρώπους σαν τους αδελφούς Tοπαλούδη η ευγνωμοσύνη για τη Bουλγαρία είναι αυτό που έμεινε. Aυτό άξιζε. Kαι όπως και πολλοί (μισθοσυντήρητοι και συνταξιούχοι) Bούλγαροι σήμερα, νιώθουν και αυτοί, τη μεγάλη αβεβαιότητα της μετα-κομμουνιστικής εποχής. Δυστυχώς, επειδή ανήκουν στην προηγούμενη. «Aνεργία τότε δεν υπήρχε... Οσο για τις συντάξεις σήμερα; Αστα. Διακόσια ευρώ. Tα γραφεία μας με κόπο τα κρατάμε. Eυτυχώς μας βοηθούν σήμερα Ελληνες επιχειρηματίες, το υπουργείο Eθνικής Αμυνας και η γενική γραμματεία Aπόδημου Eλληνισμού.» Eξήντα χρόνια μετά, οι «Eαμοβούλγαροι» ενισχύονται ως απόδημοι Ελληνες. Eίναι κι αυτό μια -χρόνια χρωστούμενη- δικαίωση.

Kαι γιατί δεν έφυγαν τα δύο αδέλφια με τον επαναπατρισμό της δεκαετίας του '80;

Eδώ ανοίγει άλλο κεφάλαιο. «Yπήρχαν άνθρωποι, όπως εμείς, που δεν καλύπτονταν ασφαλιστικά με την επιστροφή στην πατρίδα. Kαι άλλοι με τα παιδιά τους κοντά στο Πανεπιστήμιο. Πώς να φύγουμε; Aλλά αν έρθετε στις 29 Mαρτίου που θα γιορτάσουμε -όπως κάθε χρόνο- την Επανάσταση του '21, θα καταλάβετε πως, αν και δεν γυρίσαμε πίσω, ποτέ δεν φύγαμε από τον τόπο μας. Tο Mάτι Διδυμοτείχου».

O Παναγιώτης Tοπαλούδης βρέθηκε για πρώτη φορά στο χωριό του το 1989. Πήγε με φίλους Bούλγαρους. Xτύπησε την πόρτα της θείας του κι όταν αυτή κατέβηκε στα σκαλιά και «άρχισα να φιλάω τη θεία, τις γλάστρες, το χώμα» οι Bούλγαροι έμειναν άφωνοι. «Ηξεραν, αλλά τώρα καταλάβαιναν».

Το τελευταίο μυστικό

Mόλις τρία χρόνια πριν, οι αδελφοί Tοπαλούδη έμαθαν και το τελευταίο μυστικό του Eμφυλίου. Aφηγείται ο Παναγιώτης: «Ηταν μια μέρα, τρία χρόνια πριν, όταν πάνω σε μία κουβέντα, στον σύλλογο, ο Aντώνης ο K..., μου λέει: «Eσύ πάντως δεν μοιάζεις με τον πατέρα σου». Tρελάθηκα.

- Πού ξέρεις, ρε συ Aντώνη, τον πατέρα μου;

- Ημουνα μαζί του στο βουνό.

- Mέχρι πότε;

- Mέχρι που σκοτώθηκε. Στον Aγιο Aντώνιο έξω από την Kαστοριά, από οβίδα.

- Kαι τώρα μου το λες;

Δεν μου απάντησε. Ποιος ξέρει... Tουλάχιστον έμαθα πού πέθανε ο πατέρας».

Mόνο η μητέρα τους δεν το έμαθε. Eίναι 97 χρόνων και ζει στο Μπλακόεβγκραντ, μία ώρα νότια της Σόφιας. Kαι πέντε από το Mάτι Διδυμοτείχου.

Νίκος Μαραντζίδης*

Με στρατιωτική λογική

Με ανακοίνωσή της η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση, στις 7 Μαρτίου 1948, αποφάσισε την αποστολή παιδιών στις ανατολικές χώρες. Χιλιάδες παιδιά (15.000 - 25.000, ανάλογα τις πηγές) μετακινήθηκαν το 1948-1949 από τον Δημοκρατικό Στρατό, στις Λαϊκές Δημοκρατίες. Επρόκειτο για μια πρωτόγνωρη εμπειρία που έζησε η ελληνική ύπαιθρος.

Υποστηρίχθηκε από το ΚΚΕ πως στόχος της επιχείρησης υπήρξε η σωτηρία των παιδιών από τα δεινά του πολέμου. Υποστηρίχθηκε, επίσης, πως τα παιδιά δόθηκαν εθελοντικά από τους γονείς τους. Τα παραπάνω επιχειρήματα δεν ευσταθούν. Επρόκειτο για μια αμυντική επιχειρηματολογία απέναντι στις καταγγελίες της κυβέρνησης της Αθήνας που υποστήριζε πως τα παιδιά «απήχθησαν βιαίως» με σκοπό τον αφελληνισμό τους.

Η απόφαση της μετακίνησης των παιδιών στηρίχθηκε σε στρατιωτική και όχι ανθρωπιστική λογική. Ο ΔΣΕ αντιμετώπιζε σοβαρότατο πρόβλημα προσέλευσης μαχητών. Από τα μέσα του 1947, η στρατολογία γίνεται βίαια. Η εθελοντική κατάταξη στο ΔΣΕ δεν έφτανε ούτε το 10%. Από ένα σημείο και μετά, οι αντάρτες δεν έβρισκαν άνδρες στα χωριά να στρατολογήσουν. Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός των γυναικών που στρατολογούνται αυξάνεται δραματικά. Από την άνοιξη του 1949, οι γυναίκες αποτελούν το 30% των μάχιμων και το 70% των βοηθητικών στις μονάδες του ΔΣΕ. Αυξάνεται επίσης ο αριθμός των ανηλίκων μαχητών. Το 1949, ένας στους πέντε μαχητές του ΔΣΕ ήταν σίγουρα 18 ετών και κάτω. Το ΚΚΕ αποφασίζει να μετακινήσει τα παιδιά προκειμένου οι γονείς τους (κυρίως οι μάνες) να μπορούν να πολεμήσουν στις γραμμές του. Επιπλέον, με τα παιδιά «μέσα», οι γονείς δεν μπορούσαν φυσικά να λιποτακτήσουν από τις γραμμές του ΔΣΕ. Οι λιποταξίες ήταν μια πληγή που μάστιζε το ΔΣΕ και η ηγεσία του σκεφτόταν διαρκώς τρόπους να την εμποδίσει.

Κάποια από τα μεγαλύτερα παιδιά επέστρεψαν με το όπλο στο χέρι προκειμένου να πολεμήσουν με το ΔΣΕ στην τελευταία φάση αυτού του πολέμου. Ποιος είναι ο ακριβής αριθμός αυτών των παιδιών δεν γνωρίζουμε, ούτε πόσα από αυτά σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή συνελήφθησαν με το όπλο στο χώρο και στάλθηκαν φυλακή ή εξορία. Παραμένουν θέματα ταμπού. Οπως δεν γνωρίζουμε πόσα παιδιά χάθηκαν στο δρόμο, πεθαίνοντας από κακουχίες, το κρύο ή τους βομβαρδισμούς.

Στις Λαϊκές Δημοκρατίες πολλά από αυτά τα παιδιά βρήκαν στοργή και ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που πιθανόν θα είχαν, αν ο πόλεμος δεν εμφανιζόταν στη ζωή τους. Μορφώθηκαν και ενσωματώθηκαν στις κοινωνίες υποδοχής χωρίς να χάσουν την ελληνική τους ταυτότητα. Αρκετοί επούλωσαν τα τραύματά τους και θυμούνται τις παιδικές τους στιγμές στους παιδικούς σταθμούς με νοσταλγία. Ομως αυτό είναι πραγματικά μια άλλη ιστορία.

* Ο Ν. Μαραντζίδης είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης*

Στο όνομα των παιδιών

Συμπληρώθηκαν πριν από λίγες ημέρες 60 χρόνια από την έναρξη του «παιδομαζώματος», μιας από τις τραγικότερες σελίδες του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Πρόκειται για τη μεταφορά από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας περίπου 23.000 παιδιών στις χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού. Η έως σήμερα βιβλιογραφική παραγωγή για το θέμα αυτό εξακολουθεί να παραμένει εξαιρετικά ισχνή. Χαρακτηρίζεται δε, εκτός ελαχίστων αλλά σημαντικών εξαιρέσεων, από έκδηλη ιδεολογική προκατάληψη, γεγονός που εξ ορισμού υπονομεύει το κύρος της. Πρόκειται αναμφίβολα για σημαντική υστέρηση, συγκρινόμενη μάλιστα με τη βιβλιογραφική έκρηξη μελετών για τον Εμφύλιο Πόλεμο που παρατηρείται την τελευταία δεκαετία.

Ο υπογράφων έχει στην κατοχή του και επεξεργάζεται σημαντικό αρχειακό υλικό για το ζήτημα από ελληνικές, βαλκανικές, δυτικοευρωπαϊκές και αμερικανικές πηγές, δημόσιες και ιδιωτικές. Τα αρχειακά διαθέσιμα καταδεικνύουν πως η ανθρωπιστική πλευρά της μεταφοράς των παιδιών από τα θέατρα των πολεμικών συγκρούσεων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποτιμηθεί και παραμένει κυρίαρχη. Το αποδεικνύουν, εξάλλου, και η συγκινητική υποδοχή καθώς και η εκπαίδευση που έλαβαν τα παιδιά στις χώρες υποδοχής. Ωστόσο, όμως φαίνεται πως για την τελική απόφαση της μεταφοράς των παιδιών από την Ελλάδα συνηγόρησαν και άλλα αίτια, λιγότερο ανθρωπιστικά. Η διασφάλιση με τον τρόπο αυτό πολύτιμων εφεδρειών για τον ΔΣΕ, κυρίως γυναικών απαλλαγμένων πλέον από τα οικογενειακά βάρη, σε μια κρίσιμη μάλιστα στιγμή της εμφύλιας σύρραξης δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Ούτε και η μετακίνηση παιδιών χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων τους, όπως εξάλλου αποδείχθηκε στην πράξη από τον επαναπατρισμό πολλών εξ αυτών στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Τέλος, σποραδικές αναφορές σημειώνουν και τη συμμετοχή κάποιων παιδιών στις τελευταίες μάχες στους ορεινούς όγκους της Δυτικής Μακεδονίας, το καλοκαίρι του 1949. Η παραπάνω σύντομη ανάλυση δεν αποσκοπεί στον συμψηφισμό των ευθυνών για τα γεγονότα. Στοχεύει απλώς να συμβάλει σε μια νηφάλια συζήτηση για ένα εξ ορισμού αμφιλεγόμενο ζήτημα που δίχασε επί μακρόν την ελληνική κοινωνία. Σε έναν Εμφύλιο Πόλεμο περισσεύουν τα πάθη και οι εντάσεις. Οι «Ανταρτόπληκτοι», τα παιδιά του «παιδομαζώματος» αλλά και του «παιδοφυλάγματος», βίωσαν τα πάθη αυτά ίσως περισσότερο από κάθε άλλον.

* Ο Ι. Δ. Μιχαηλίδης είναι επίκουρος καθηγητής Βαλκανικών Σπουδών στο ΑΠΘ.

¨Το όπλο παρά πόδα¨ (http://www.perizitito.gr/product.php?productid=36871&page=1) απο τις εκδοσεις του πανεπιστημιου Μακεδονιας ειναι ενα πολυ ενδιαφερον βιβλιο για οσους ψαχνουν το θεμα. Περιεχει μελετες απο διαφορετικες οπτικες γωνιες ,αλλες ξεκαθαρα προπαγανδιστικες αλλες αντικειμενικες, πανω σε θεματα οπως ο αριθμος των παιδιων, οι προορισμοι, η εκπαιδευση που ελαβαν εκει, οι συνθηκες διαβιωσης των πολιτικων προσφυγων κλπ.

http://www.presidency.ucsb.edu/images/names/33.gif

261 - Letter to the Vice President on the Need for Repatriating Displaced Greek Children.
September 29th, 1950


Dear Mr. Vice President:

I know that all Americans share the Senate's humanitarian concern for the thousands of Greek children removed from Greece during the guerrilla warfare and now being held in eastern Europe. Freedom-loving people throughout the world are repelled by the inhumanity embodied in the unjustified retention of these innocent children far from their parents and their native land.

The Executive Branch has exerted and will continue to exert every feasible effort to encourage the repatriation of these children. I am certain that the United Nations has been encouraged in its efforts to effect the children's return by the Senate's deep and sympathetic concern as expressed in S. Res. 212 on September 13, 1950.
Very sincerely yours,

HARRY S. TRUMAN

[Honorable Albert W. Barkley, Vice President of the United States, Washington, D.C.]


AMERICAN PRESIDENCY PROJECT (http://www.presidency.ucsb.edu/ws/index.php?pid=13636&st=GREEK+CHILDREN&st1=)

Our beloved northern neighbors constantly claim that the children which according to them Hellas persecuted (since they dread facing the fact that their forefathers abducted them) never were allowed to return.. These pics prove otherwise:

http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/KKE/1945.jpg?t=1214868887
Photo from the magazine 'Documents', Hellenic children on the Hellenic-Yugoslav borders returning with their parents.



http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/KKE/1946.jpg?t=1214869050


The signs read:

FINALLY YOU'VE BROKEN THE CHAINS OF SLAVERY


DAMN THE COMMUNISTS THAT TOOK YOU FROM US


WELCOME BROTHERS

1954 - 922 Greek abducted persons return to their Greek motherland

Note that the abducted children were from various parts of Greece (Macedonia, Epirus, Thrace, etc) therefore the silly claim of Skopjans about "Macedonian" children is exactly...dumb like themselves!!

http://img.photobucket.com/albums/v250/technotut/1child-abductions.jpg

http://img.photobucket.com/albums/v250/technotut/2megenthisi.jpg

http://img.photobucket.com/albums/v250/technotut/3child-abductions.jpg

http://img.photobucket.com/albums/v250/technotut/4child-abductions.jpg

June 28 1950 Lords Sitting : ABDUCTED GREEK CHILDREN


§ 2.40 p.m.

§ VISCOUNT CECIL OF CHELWOOD

My Lords, I beg to ask the Question which stands in my name on the Order Paper.

§ [The Question was as follows:

§ To ask whether His Majesty's Government have made representations, either directly or through the United Nations, to urge the return of the Greek children abducted from their homes by the Governments of certain countries neighbouring on Greece and whether they will undertake to vote against the admission of any of those countries to the United Nations until full reparation, including the return of the children, has been made for this hideous crime.]


§ THE LORD CHANCELLOR (VISCOUNT JOWITT)

My Lords, at the General Assembly of the United Nations in 1948 and 1949 the United Kingdom representative supported resolutions urging the States concerned to assist the International Red Cross in the repatriation of these children, and the International Red Cross have been and are continuing their most praiseworthy efforts to put right this tragic situation. With regard to the second part 1130 of the Question, it is the view of His Majesty's Government that the veto should not me used in the Security Council in connection with the admission of new members. It is most unlikely, however, that States which are violating resolutions of the United Nations would command the necessary majority to secure their admission.

§ VISCOUNT CECIL OF CHELWOOD

My Lords, I am obliged to my noble and learned friend for his reply, but I should be glad if he could tell the House more particularly what measure of success has been achieved by the Red Cross in returning these unhappy children to their homes. I certainly hope that the Government will consider most carefully whether they will do anything to facilitate the entry into the United Nations of countries which have openly and arrogantly set at nought all the representations that have been made by the United Nations Assembly.

§ THE LORD CHANCELLOR

My Lords, I wish I could give the noble Viscount some news which was more comforting to him and to me. I cannot. The exact number of Greek children removed from Greece by the Greek guerillas during the recent rebellion is not, of course, known, but it is generally supposed that the total is somewhere between 25,000 and 30,000. Applications for the repatriation of 9,500 Greek children have been forwarded by the Greek Red Cross to the International Red Cross, but so far not one child has been returned to Greece. About twenty Greek children have recently left Yugoslavia to join their parents who are now in Australia, and His Majesty's Government earnestly hope that the resumption of full diplomatic relations between Greece and Yugoslavia will lead to a settlement of all problems between the two countries, including particularly this problem.

§ VISCOUNT CECIL OF CHELWOOD

My Lords, that practically amounts to this: that the efforts of the Red Cross have been totally unsuccessful. They have not succeeded in getting one single child back to its home. In those circumstances, I venture to press upon the Government the necessity of taking this matter very seriously and really trying to wipe off the face of Europe the shocking crimes that are being committed in this way.

1131

§ THE LORD CHANCELLOR

My Lords, I can assure the noble Viscount that there is no need to press His Majesty's Government to take this matter seriously. This is a matter which must shock the mind and conscience of any decent citizen.

Section citation: HL Deb 28 June 1950 vol 167 cc1129-31.


Source:
HANSARD

Newspaper ELEUTHERIA Aug. 8 1954


http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/922epistrofi1.jpg
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/922epistrofi2.jpg
http://i29.photobucket.com/albums/c259/panosvls/922epistrofi3.jpg

As it has already been pointed out, the Skopjan propaganda claims that the Greek children -who are getting christened as "macedonian" of the skopjan type for the occasion- which in reality were abducted by the communist guerillas in cooperation with the communists from other balkan countries, have been "persecuted by the Greek government" in what the skopjans want to present nowdays as a "genocide" attempt.

The skopjan propagandists having a short memory (sic) and fraudulent intentions forget to mention some important details.

As is the one that follows:

The following article dated March 4, 1948, from the newspaper ELEFTHERIA reports the announcement of the Belgrade radio station but also the telegraph of the French News Agency ,on the decision taken during the works of the International Balkan Youth Summit ,that took place in Belgrade on March 1948, on the abduction of the Greek children and their transportation from Greece to other communist countries of the Eastern Bloc so as to give them a "laocratic" education.

http://img396.imageshack.us/img396/7672/el1wu9.png

It becomes obvious that the legal and internationally recognized Greek government not only had nothing to do with the accusations that are directed against it by the skopjan propagandist, but that the very decision to abduct the Greek children, to transport them to foreign countries and to deprive them of their true identity, was taken by the communist Cominform members in the Yugoslavian capital.

http://img329.imageshack.us/img329/5388/el2ux2.png
http://img329.imageshack.us/img329/8545/el3ed2.png

We read underlined in red:

In Belgrade during the conference of the Balcan countries Youth the proposal of the representatives of the Greek Youth, Dion. Traiforou and Marika Akritidou, has been approved to tranport from the regions under the guerillas' control, 12.000 children to the balcan countries for maintenance and "educational" reasons. The radio station explained that they are orphans, children victims of the American conquerors etc.

Funny the skopjan propagandists omit nowdays to make any references to the "American conquerors".

The same news is presented by the French News Agency, in the article.

The forementioned news confirm previous information that the guerillas have decided to abduct the children aged 3-15 years old from the villages under their control or from other villages where the guerillas raid.


As justification for this decision has been presented the need to transport these children to Albania and to other balcan countries so as to get them educated in a "laocratic" way.

The abduction of the children as it appears from more recent information has already begun in Epirus and Central Macedonia during the last days of February.



The article provides a lot of info on the communist practices during the children's abduction, and on the first reactions on behalf of the legal Greek government, the one the skopjan propagandists define still nowdays as "monarcho fascist", faithful to their communist traditions and heritage.

Στα ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ ήρθαν νέα στοιχεία για την ανθρωποφαγία του Εμφύλιου

Φως στον ξεριζωμό

Του ΤΑΚΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Το πιο πικρό κομμάτι της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας -αυτό του ξεριζωμού εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων- στη διάρκεια αλλά και μετά τον Εμφύλιο, το οποίο σημάδεψε και μέχρι σήμερα ακόμα εξακολουθεί να σημαδεύει την ελληνική κοινωνία, ξαναζωντάνεψε τις ημέρες αυτές.

Ηταν σε μια τριήμερη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Ζαγόρι, στο χωριό Μονοδένδρι, οργανωμένο από το Δίκτυο για τη Μελέτη των Εμφυλίων Πολέμων και το ΕΛΙΑ, με τη χορηγία του υπουργείου Πολιτισμού.

Ενα μεστό τριήμερο, γεμάτο μνήμες από την τραγική εκείνη περίοδο, αλλά και αρκετές απαντήσεις σε ερωτήματα που γεννήθηκαν στην ταραγμένη περίοδο που ακολούθησε τον Εμφύλιο και σε κάποιο βαθμό εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Μνήμες από τον εξανδραποδισμό μεγάλων τμημάτων πληθυσμού κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, από τα καραβάνια ανδρών και γυναικών του Δημοκρατικού Στρατού που έφευγαν με προορισμό τη Σοβιετική Ενωση, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και ακόμα τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Και μαζί, από τα καραβάνια των παιδιών, που ομάδες ομάδες περνούσαν μέσα στη νύχτα τα σύνορα, για να οδηγηθούν σε άλλες, «ασφαλείς» χώρες.

Το έγκλημα

Το γνωστό «παιδομάζωμα», όπως χαρακτηρίστηκε τότε από την κυβερνητική προπαγάνδα, σε αντιδιαστολή προς το «παιδοφύλαγμα», το αντίστοιχο πρόγραμμα, που σχεδιάσθηκε τότε και εφαρμόσθηκε υπό την αιγίδα της Φρειδερίκης, με σκοπό τη συγκέντρωση παιδιών από τη Βόρεια Ελλάδα σε διάφορες νότιες περιοχές και κυρίως νησιά, τάχα για την προστασία τους.

Πρακτικές που προκάλεσαν τότε την αντίδραση του ΟΗΕ, ο οποίος μάλιστα τις είχε καταδικάσει ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και είχε ζητήσει την άμεση επιστροφή των προσφ