Amarantos
06-10-2006, 03:54 PM
Με αφορμη τα σχολια που εγραψα τις δυο τελευταιες ημερες,παραθετω το παρακατω κειμενο.Επειδη η αυτοκριτικη ειναι απαραιτητη και επειδη ολα τα παρακατω ειναι ενας απο τους λογους για τους οποιους ειμαι,και θελω να πιστευω ειμαστε ολοι εδω,στην πραξη.
"Ελληνικη εξωτερικη πολιτικη".Ο Αλεξης Αδ. Κυρου,διπλωματης,πρεσβευτης και γενικος διευθυντης του Υπουργειου Εξωτερικων κατα την περιοδο 1933/1953 γραφει πριν απο πενηντα περιπου χρονια:
"Ποιος θα αρνηθει οτι στην προσπαθεια αυτη αποτυχαμε ως τωρα απολυτως και ως κρατος και ως ιδιωτες;
Μεχρι τον πρωτο παγκοσμιο πολεμο αγνοησαμε κατα γενικο κανονα την αναγκη της θετικης διαφημισης των ελληνικων δικαιων στο εξωτερικο.Με ελαχιστες μονο φωτεινες εξαιρεσεις(...) δε δωσαμε καμμια προσοχη στη διεθνη κοινη γνωμη.Πιστεψαμε οτι η ελληνικη υποθεση θα επικρατησει μονη της επειδη ηταν δικαιη,και νομισαμε ταυτοχρονα οτι η επιτυχια της εξαρταται αποκλειστικα και μονο απο τα "Ανακτοβουλια" και τις ξενες κυβερνησεις.Σε περιοδους οικονομικης δυσπραγιας θεωρηθηκε το φυσικοτερο των πραγματων και ως αβλαβεστερη οικονομικα λυση η καταργηση των Πρεσβειων μας στο εξωτερικο(1863,1863/1867,1873/1874),στις οποιες οταν δε λειτουργουσαν, ελαχιστα μονο στοιχεια παρεχονταν στους διπλωματικους μας αντιπροσωπους για το εργο της διαφωτισης των πολιτικων,των δημοσιολογων και της κοινης γνωμης.Ειχε το Ελληνικο Κρατος και ειχαμε ολοι οι Ελληνες την αξιωση να ειναι καθε μορφωμενος ξενος,απλα και μονο λογω του Μαραθωνα και του Παρθενωνα ,θερμος φιλελληνας,ετοιμος να αγωνιστει με ακαταβλητο ζηλο για τα δικαια της νεοτερης Ελλαδας,αλλα και πληρως πανω σε αυτα κατατοπισμενος μεσω της επιφοιτησης του Αγιου Πνευματος,αντιλαμβανομενος δε την αληθεια και καταρριπτοντας τα αντιθετα επιχειρηματα,χωρις τα σχετικα στοιχεια και χωρις τις αναγκαιες πληροφοριες.Αλοιμονο,εξαλλου,στον Αγγλο ή Γαλλο πολιτικο ή δημοσιογραφο,ο οποιος θα τολμουσε να εκφρασθει και μια μονο φορα χωρις αντιπαθεια για τους Βουλγαρους ή για τους Τουρκους!Χαρακτηριζοταν αμεσως φανατικος μισελληνας και εξαπολυονταν κατα της κεφαλης του οι μυδροι των αθηναικων εφημεριδων.Τους φιλους μας τους θελουμε αποκλειστικους και μονοπλευρους(...),παραβλεποντας συνεχως και σαν απο συστημα το γεγονος οτι στα ζητηματα των εξωτερικων σχεσεων τιποτα το απολυτο δεν μπορει ποτε να υπαρξει.Ποσους,εξ αλλου,ειλικρινεις φιλελληνες δεν τους απογοητευσαμε και δεν τους αποκαρδιωσαμε με τα οικτρα μας κομματικα αλληλοφαγωματα,στα οποια θελαμε και - αλοιμονο!-εξακολουθουμε και σημερα ακομη να θελουμε να τους συμπαρασυρουμε!"
"Ελληνικη εξωτερικη πολιτικη".Ο Αλεξης Αδ. Κυρου,διπλωματης,πρεσβευτης και γενικος διευθυντης του Υπουργειου Εξωτερικων κατα την περιοδο 1933/1953 γραφει πριν απο πενηντα περιπου χρονια:
"Ποιος θα αρνηθει οτι στην προσπαθεια αυτη αποτυχαμε ως τωρα απολυτως και ως κρατος και ως ιδιωτες;
Μεχρι τον πρωτο παγκοσμιο πολεμο αγνοησαμε κατα γενικο κανονα την αναγκη της θετικης διαφημισης των ελληνικων δικαιων στο εξωτερικο.Με ελαχιστες μονο φωτεινες εξαιρεσεις(...) δε δωσαμε καμμια προσοχη στη διεθνη κοινη γνωμη.Πιστεψαμε οτι η ελληνικη υποθεση θα επικρατησει μονη της επειδη ηταν δικαιη,και νομισαμε ταυτοχρονα οτι η επιτυχια της εξαρταται αποκλειστικα και μονο απο τα "Ανακτοβουλια" και τις ξενες κυβερνησεις.Σε περιοδους οικονομικης δυσπραγιας θεωρηθηκε το φυσικοτερο των πραγματων και ως αβλαβεστερη οικονομικα λυση η καταργηση των Πρεσβειων μας στο εξωτερικο(1863,1863/1867,1873/1874),στις οποιες οταν δε λειτουργουσαν, ελαχιστα μονο στοιχεια παρεχονταν στους διπλωματικους μας αντιπροσωπους για το εργο της διαφωτισης των πολιτικων,των δημοσιολογων και της κοινης γνωμης.Ειχε το Ελληνικο Κρατος και ειχαμε ολοι οι Ελληνες την αξιωση να ειναι καθε μορφωμενος ξενος,απλα και μονο λογω του Μαραθωνα και του Παρθενωνα ,θερμος φιλελληνας,ετοιμος να αγωνιστει με ακαταβλητο ζηλο για τα δικαια της νεοτερης Ελλαδας,αλλα και πληρως πανω σε αυτα κατατοπισμενος μεσω της επιφοιτησης του Αγιου Πνευματος,αντιλαμβανομενος δε την αληθεια και καταρριπτοντας τα αντιθετα επιχειρηματα,χωρις τα σχετικα στοιχεια και χωρις τις αναγκαιες πληροφοριες.Αλοιμονο,εξαλλου,στον Αγγλο ή Γαλλο πολιτικο ή δημοσιογραφο,ο οποιος θα τολμουσε να εκφρασθει και μια μονο φορα χωρις αντιπαθεια για τους Βουλγαρους ή για τους Τουρκους!Χαρακτηριζοταν αμεσως φανατικος μισελληνας και εξαπολυονταν κατα της κεφαλης του οι μυδροι των αθηναικων εφημεριδων.Τους φιλους μας τους θελουμε αποκλειστικους και μονοπλευρους(...),παραβλεποντας συνεχως και σαν απο συστημα το γεγονος οτι στα ζητηματα των εξωτερικων σχεσεων τιποτα το απολυτο δεν μπορει ποτε να υπαρξει.Ποσους,εξ αλλου,ειλικρινεις φιλελληνες δεν τους απογοητευσαμε και δεν τους αποκαρδιωσαμε με τα οικτρα μας κομματικα αλληλοφαγωματα,στα οποια θελαμε και - αλοιμονο!-εξακολουθουμε και σημερα ακομη να θελουμε να τους συμπαρασυρουμε!"