Καραβαγγέλης , Αληθινός Ποιμένας

[Andrew]

μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης

http://img55.imageshack.us/img55/8407/karavangoszp1.jpg (http://imageshack.us)


Παρακάτω αναφέρω ένα κομμάτι για τον Καραβαγγέλη και τη δράση του για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας από το βιβλίο του Douglas Dakin «ο ελληνικός αγώνας στη Μακεδονία 1897-1913» , σελίδα 171:

« [I]Ο ίδιος ο Καραβαγγέλης ήταν δεινός σκοπευτής: όταν βρισκόταν σε φιλικό χωριό περνούσε την ώρα του εξασκούμενος στο σημάδι ...είχε ένα τουφέκι Μάνλιχερ περασμένο στον ώμο , το φυσεκλίκι στον άλλο , και από τη ζώνη του κρεμόταν θήκη μ΄ένα μεγάλο πιστόλι κι ένα μαχαίρι . Έτσι οπλισμένος επισκεπτόταν συχνά τα χωριά , τελώντας λειτουργία και εκπληρώνοντας την πολιτική του αποστολή.»

Και λίγα πράγματα για το backround του από τη σελίδα 162:

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης ανήλθε το 1900 στο μητροπολιτικό θρόνο της Καστοριάς. Γεννημένος το 1866 στη Στύψη της Λέσβου , ο Καραβαγγέλης είχε πέντε αδελφούς . Ο παππούς του είχε πολεμήσει στα καράβια του Κανάρη και του Μιαούλη στον πρώτο πόλεμο της ανεξαρτησίας . Ο πατέρας του ήταν έμπορος στο Αδραμύττι.Το Σεπτέμβριο του 1882 ο Γερμανός πήγε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης , όπου φοίτησε για έξι χρόνια. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία , όπου τον Ιανουάριο του 1891 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα υπό την εποπτεία του [URL="http://en.wikipedia.org/wiki/Wundt"]Wundt (http://g.imageshack.us/g.php?h=55&i=karavangoszp1.jpg) . Έπειτα από σπουδές έξι μηνών κοντά στον ιστορικό Langen στη Βόννη διορίστηκε το Σεπτέμβριο του 1891 καθηγητής της εκκλησιαστικής ιστορίας στη Χάλκη.

[kostas68]

μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης

http://img55.imageshack.us/img55/8407/karavangoszp1.jpg (http://imageshack.us)
[URL=http://g.imageshack.us/g.php?h=55&i=karavangoszp1.jpg][IMG]

Παρακάτω αναφέρω ένα κομμάτι για τον Καραβαγγέλη και τη δράση του για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας από το βιβλίο του Douglas Dakin «ο ελληνικός αγώνας στη Μακεδονία 1897-1913» , σελίδα 171:



Και λίγα πράγματα για το backround του από τη σελίδα 162:
Θυμάσαι πριν μερικές βδομάδες που κάποιος Σκοπιανός έγραφε ότι δε μισεί κανέναν Έλληνα εκτός απ'τον Καραβαγγέλη,δεν μπορεί να συγχωρήσει τις πράξεις του με τίποτα κ.λ.π. Αν ρίξεις μια ματιά στο τι γράφουν στα σάιτ τους και οι Σκοπιανοί και οι Βούλγαροι γι'αυτόν,τότε θα καταλάβεις πόσο σπουδαίος ήταν.Μεταξύ άλλων τον κατηγορούν και ως ηθικό αυτουργό για το φόνο του γνωστού αρχικομιτατζή Λαζάρ Ποπτράικοφ (ή Λάζο Παπατράικο) τον οποίο βέβαια παρουσιάζουν ως αγνό αγωνιστή κι επαναστάτη κατά της οθωμανικής σκλαβιάς,ξεχνώντας φυσικά να αναφέρουν τους δεκάδες αθώους Έλληνες που κατακρεούργησε με τα ίδια του τα χέρια,από νήπια και γυναίκες μέχρι 80χρονους γέρους.Η πλάκα βέβαια είναι ότι οι μεν τον παρουσιάζουν ως <Μακεδόνα> και οι δε ως Βούλγαρο.
Το ότι η Μακεδονία σήμερα είναι ελληνική το χρωστάει σε ένα μεγάλο βαθμό στην ύπαρξη τέτοιων σπουδαίων ανδρών σαν τον Καραβαγγέλη που δυστυχώς σήμερα σπανίζουν,για να μην πω ότι έχουν εξαφανιστεί πλήρως.

[Andrew]

Το ότι η Μακεδονία σήμερα είναι ελληνική το χρωστάει σε ένα μεγάλο βαθμό στην ύπαρξη τέτοιων σπουδαίων ανδρών σαν τον Καραβαγγέλη που δυστυχώς σήμερα σπανίζουν,για να μην πω ότι έχουν εξαφανιστεί πλήρως.

Διαβάζω τώρα στον Douglas Dakin ότι το Πατριαρχείο «μας» αρχικά παρέπεμψε τον Καραβαγγέλη λέγοντάς του ότι «το παρατραβάει με τους Έλληνες πατριαρχικούς και πρέπει να είναι πιο ισορροπημένος με τους πατριαρχικούς ανεξάρτητα εθνικότητας».

Η απάντηση του Καραβαγγέλη: «η Μακεδονία θα είναι ελεύθερη μόνον όταν επαναπροσαρτιστεί με την υπόλοιπη Ελλάδα».

Όσο για τους Σκοπιανούς και τους Βούλγαρους που τον μισούν , παρουσιάζοντας τους «ήρωές» τους ως «αγγελάκια» ... θέλω να υπενθυμίσω μια φράση του Καπετάν Βαγγέλη Στρεμπενιώτη στον Ποπόφ,όταν παράτησε την ΕΜΕΟ για να ενταχθεί στην Ελληνική μεριά:

«Μα...μα...πως ; Δεν είναι αυτοί (οι έλληνες της Μακεδονίας) σκλάβοι και εχθροί των Τούρκων ; Μα απ΄την Ελλάδα παίρνουμε τα όπλα και δεν λέμε στον κόσμο πως πολεμάμε σαν χριστιανοί για το Σταυρό και την ελευθερία χωρίς να ξεχωρίζουμε Γραικούς και Βούλγαρους. Εγώ δεν τα καταλαβαίνω αυτά τα πράγματα».

Γιατί ο Καπετάν Βαγγέλης παράτησε την ΕΜΕΟ για την ελληνική παράταξη ;
Λέει ο Douglas Dakin :

Μια μέρα του Νοεμβρίου 1901 , ο θείος του Βαγγέλη , ο 70χρονος παπα-Δημήτρης από το Στρέμπενο , επισκέφτηκε το μητροπολίτη Καραβαγγέλη για να παραπονεθεί για τις απειλές που δεχόταν από τους εξαρχικούς . Μια ώρα μετά την αναχώρησή του από την Καστοριά ο παπα-Δημήτρης δολοφονήθηκε. Μετά από λίγο , ο Νικόλας Νικολαΐδης , πατριαρχικός από το Στρέμπενο , βρέθηκε κι αυτός δολοφονημένος , ενώ έγιναν απόπειρες και κατά του γιου του παπα-Δημήτρη και εξαδέλφου του Βαγγέλη. Μαζί με άλλους συγγενείς, ο Βαγγέλης και ο εξάδελφὀς του πήγαν να δουν τον Καραβαγγέλη. Στην αρχή ο νέος φοβήθηκε για τον όρκο που είχε δώσει στην εσωτερική οργάνωση. Ο Καραβαγγέλης όμως , γρήγορα έβαλε τα πράγματα στη θέση τους , απαλλάσσοντας τον Βαγγέλη από τον όρκο του και ορκίζοντάς τον στην ελληνική υπόθεση.

Ομοίως και ο Κότας , γιατί και πότε εγκατέλειψε την ΕΜΕΟ και τους εξαρχικούς ;

Την ημέρα που ο Μάρκοφ τον διέταξε να σκοτώσει Έλληνα πατριαρχικό παπά ! Από τότε τους σιχάθηκε ο Κότας και άρχισε να τους πολεμά . Λέει πάλι ο Dakin Douglas:

Ποια ήταν ακριβώς τα πιστεύω του Κότα δεν θα το μάθουμε ποτέ ...πολεμόντας για τον εαυτό του και για τους ομοϊδεάτες του στη Μακεδονία , πολέμησε για τον Ελληνισμό.

Πήγαν να ξεπαστρέψουν τον Ελληνισμό της Μακεδονίας και παραπονιούνται ότι ο ελληνισμός αντέδρασε ;

[kostas68]

Βέβαια,είχαν καλομάθει για πολύ καιρό στην αρχή να δολοφονούν και να τρομοκρατούν ανενόχλητοι και μόλις βρέθηκαν κάποιοι να τους ανταποδώσουν με το ίδιο νόμισμα,άρχισαν να κλαψουρίζουν...Τα ίδια που κάνουν και τώρα δηλαδή οι διάδοχοί τους.Πάντως η στάση των σλαβόφωνων Ελλήνων ήταν πραγματικά κάτι παραπάνω από ηρωική και δικαιούνται δυο φορές περισσότερο από μας να λέγονται Έλληνες.Αυτοί υπέστησαν απ'τους κομιτατζήδες τις πιο φρικτές θηριωδίες για να απαρνηθούν την ελληνικότητά τους(μέχρι και ζωντανό άνθρωπο σε φούρνο είχαν ψήσει).Στα δικά μας χωριά τα ελληνόφωνα δεν ανέπτυξαν αξιόλογη δράση αυτοί οι κακούργοι,το θεωρούσαν χαμένη υπόθεση.Μόνο κανένα παπά,δάσκαλο ή προύχοντα σκότωναν που και που,έτσι για να υπογραμμίσουν την παρουσία τους.Στους σλαβόφωνους όμως επέδειξαν όλη τη βαρβαρότητά τους γιατί τους θεωρούσαν <δικούς> τους,λόγω της γλώσσας.Πίστευαν ότι εύκολα θα τους προσεταιρίζονταν και στην αρχή βέβαια προσπάθησαν με το καλό,όταν όμως είδαν πως δεν έφερνε αποτέλεσμα αυτό,έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο κι έβαλαν μπρος τα μεγάλα μέσα.Όμως οι σλαβόφωνοι τους έδωσαν την κατάλληλη απάντηση.Σαν τον Κώτα και τον Σρεμπενιώτη υπήρχαν πάρα πολλοί.Εμείς εδώ είχαμε τον Μητρούση Γκογκαλάκη που έμεινε στην ιστορία ως καπετάν Μητρούσης.Ήταν από το Χομόντος ένα χωριό 5-6 χμ δυτικά των Σερρών που σήμερα φέρει το όνομά του.Ήταν σλαβόφωνος και δεχόταν πιέσεις από κομιτατζήδες να γίνει εξαρχικός αλλά αυτός αρνούνταν πεισματικά.Ένα απόγευμα που γύρισε σπίτι απ'τα χωράφια του όπου έλειπε όλη μέρα,βρήκε τη γυναίκα του και το 3 μηνών βρέφος του σφαγμένους.Από τότε έγινε ο φόβος κι ο τρόμος των κομιτατζήδων ξεπαστρεύοντας αρκετούς απ'αυτούς.Είναι χαρακτηριστικό ότι είχε ένα θείο,αδερφό της μητέρας του που έγινε εξαρχικός και τον σκότωσε ο ίδιος με την προτροπή της μάνας του,γιατί έμαθε πώς ήταν ηθικός αυτουργός για τη δολοφονία της οικογένειάς του.Το όνομά του έγινε θρύλος μετά τον ηρωικό θάνατό του,στις 15-7-1908,όταν αποκλεισμένος μαζί με 4 παλληκάρια του στο καμπαναριό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας από ολόκληρο το τουρκικό σώμα στρατού (γύρω στους 1500 άντρες)των Σερρών κι αφού αντιστάθηκε για πολλές ώρες προξενώντας τους μεγάλες απώλειες,κι έχοντας μείνει ο μόνος όρθιος(οι 2 απ'τους συντρόφους του είχαν σκοτωθεί κι οι άλλοι 2 ήταν βαριά τραυματισμένοι εκτός μάχης) θα αυτοκτονήσει με το μαχαίρι του,αφού προηγουμένως ξοδέψει την τελευταία σφαίρα του σκοτώνοντας τον Τούρκο αξιωματικό που κάλεσε δήθεν για να παραδοθεί.
Για την ιστορία,οι 4 σύντροφοι του καπετάν Μητρούση ήταν οι :Μιχάλης Ουζούνης,ανηψιός του καπετάν Μητρούση,Θεόδωρος Τουρλεντές απ'τη Μεγαλόπολη Αρκαδίας,Νίκος Παναγιώτου απ' τ' Αγρίνιο και Γιάννης Ούρδας,παιδικός φίλος του καπετάν Μητρούση.Οι δύο τελευταίοι αφού τραυματίστηκαν βαριά στη μάχη συνελήφθησαν απ' τους Τούρκους και κρεμάστηκαν την επόμενη μέρα.
Ο λαός της Ανατολικής Μακεδονίας ύμνησε τη γενναιότητα του καπετάν Μητρούση με το εξής τραγούδι:
Μητρούσης καπετάνιος Θεόν παρακαλεί
να μπει μέσα στα Σέρρας να σύρει το σπαθί
σπαθί μου ασημένιο στα δέντρα π'ακουμπάς
τα τούρκικα κεφάλια στη γη να τα χτυπάς
Στο δρόμο που διαβαίνει τον βλέπει η Τουρκιά
πιάνουνε κλείνουν πόρτες,σφαλούν τα μαγαζιά
.................................................. ...........
Ιούλη δεκαπέντε Σάββατο βράδυ οχτώ
εκλείσαν το Μητρούση μες στο καμπαναριό
τεσλήμ* ωρέ Μητρούση με όλα τα παιδιά
τεσλήμ εγώ δε γίνομαι σ' Αγαρηνά σκυλιά
το αίμα μου θα χύσω δεν παραδίνομαι
πέφτουν οι σφαίρες σαν βροχή τα τόπια σαν χαλάζι
πέφτουν οι Τούρκοι αμέτρητοι μαζί κι ο κομισέρης*
κακό γιουρούσι έκανε το τούρκικο ασκέρι
κι ο Γκοκαλάκης πέθανε ο Γκοκαλάκης πάει

τεσλήμ=παραδώσου στα τούρκικα.Η λαϊκή μούσα διέσωσε τη στιχομυθία του Μητρούση με τους Τούρκους.
κομισέρης=Τούρκος αξιωματούχος

http://www.myserres.gr/tourism/mitrousis.jpg

http://i300.photobucket.com/albums/nn17/kostas68/mitr.gif

http://i300.photobucket.com/albums/nn17/kostas68/evang.gif

Το καμπαναριό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας στη συνοικία Καμενίκια των Σερρών,όπου ο καπετάν Μητρούσης έδωσε την τελευταία μάχη της ζωής του.Όπως μας πληροφορεί η λεζάντα,δυστυχώς το καμπαναριό αυτό δεν υπάρχει σήμερα,γιατί κάποιοι έξυπνοι Νεοέλληνες(κι υπάρχουν δυστυχώς πολλοί σαν κι αυτούς και σήμερα)αποφάσισαν το 1926 πως έπρεπε να γκρεμιστεί για χάρη της...προόδου!

[Andrew]

Πάντως η στάση των σλαβόφωνων Ελλήνων ήταν πραγματικά κάτι παραπάνω από ηρωική και δικαιούνται δυο φορές περισσότερο από μας να λέγονται Έλληνες.Αυτοί υπέστησαν απ'τους κομιτατζήδες τις πιο φρικτές θηριωδίες για να απαρνηθούν την ελληνικότητά τους(μέχρι και ζωντανό άνθρωπο σε φούρνο είχαν ψήσει).Στα δικά μας χωριά τα ελληνόφωνα δεν ανέπτυξαν αξιόλογη δράση αυτοί οι κακούργοι,το θεωρούσαν χαμένη υπόθεση.

Σ'αυτό συμφωνώ και επαυξάνω . Ένα μεγάλο "εύγε" σε κάθε σλαβόφωνο Μακεδόνα που απέδειξε πόσο βαθιά ριζωμένος είναι ο Ελληνισμός στη Μακεδονία. Οι Σλαβόφωνοι Έλληνες είναι οι πραγματικοί ήρωες αυτού του αγώνα.