akritas
04-27-2007, 03:24 PM
...........εργαλείο ηγεμονισμού
(Αναλυση του κειμενου “The Tyranny of History”, Εκδοση CDRSEE, της κυριας Χριστινας Κουλουρη, καθηγητου στο Πανεπιστημιο Πελοπονησου
Νικος Α. Παπανικολαου, Ph.D.
Columbia University, New York
Αντίβαρο, Μάιος 2007
Α. Εισαγωγη στο προβλημα: Η αναθεωρηση της διδασκαλιας της ιστοριας ως πολιτικο εργαλειο αποδυναμωσης των κρατων
Εκτος απο αφηρημενη και δυσερμηνευτη εννοια, η παγκοσμιοποιηση ειναι και συστημα διεθνων σχεσεων που ευνοουν κρυφες η φανερες πρακτικες υπο το καλυμμα ευπεπτων ευφημισμων και επιτρεπουν στα (επι)κυριαρχα κρατη να διατηρουν την ηγεμονια τους επι των ασθενεστερων. Εκφραζεται σε πολλα και διαφορετικα επιπεδα, ιδιως ως «μαλακη ισχυς» μεσω των αυτοαποκαλουμενων μη κυβερνητικων οργανωσεων (ΜΚΟ) που δρουν κυριως υπο το προσχημα της συμφιλιωσης των –υποτιθεμενων αντιπαλων- λαων (1). Στο διεθνες συστημα, ομως, οι κυριοι δρωντες ειναι τα κρατη, και οχι αφηρημενα οι λαοι, και επομενως η ισορροπια η μη ισχυος των κρατων προκαθοριζει εν πολλοις την κατασταση των διεθνων σχεσεων (2,3). Τελευταιως τα ηγεμονικα κρατη εχουν εντεινει τις προσπαθειες ελεγχου των λιγοτερο ισχυρων, ιδιαιτερα σε περιοχες που θεωρουνται «ασταθεις» οπως η χερσονησος του Αιμου (κοινως Βαλκανια) οχι μονο με πολεμικα μεσα (βομβαρδισμοι κατα της Σερβιας) αλλα και με μεσα μαλακης ισχυος οπως, π.χ. μεσω καλα παραλλαγμενων παρεμβασεων στο πολιτικο επιπεδο με χρηματοδοτησεις που, κατ’ ευφημισμον, προοριζονται για την «ενισχυση της δημοκρατιας» (π.χ. ορα λεπτομερειες για το Σχεδιο Αναν και τις χρηματοδοτησεις Κυπριων –πιθανον και Ελλαδικων- πολιτικων στην ιστοσελιδα New Page 2 (http://www.ifestos.edu.gr) του καθηγητη Π. Ηφαιστου). Η παρεμβολη τωρα εντατικοποιειται και στον εκπαιδευτικο χωρο των κρατων της περιοχης μεσω χρηματοδοτησεων εκδοσεων βιβλιων «κοινης» και «ουδετερης» ιστοριας του δημοτικου απο «ιστορικους» που εχουν αναλαβει εργολαβικα τη συγγραφη αραιωσεως της «επικινδυνης ιστορικης συνειδησεως». Οπως δε διατυπωνεται προπαγανδιστικα σκοπος ειναι η «εξαλειψη των αντιπαλοτητων των λαων» και των «αρνητικων» ιδεων» που εχουν για αλληλους, που ειναι μυνημα σαφως απευθυνομενο στα φιλελευθερα αισθηματα του λαου (αλλωστε ποιος δεν θαθελε να «ηρεμησουν» οι αντιπαλοτητες. Αν δεν κανω λαθος, οι Ελληνες (ως Ελλαδα) δεν διεκδικουν τιποτα απο κανενα. Αν μη τι αλλο, ειμαστε συνεχως σε αμυνα αφου σχεδον ολοι οι γειτονες διεκδικουν κατι απο εμας: Π.χ.οι Τουρκοι «ζωτικο χωρο» στο Αιγαιο, οι Σκοπιανοι το Μακεδονικο τμημα της ιστοριας μας κλπ.
Η στρατηγικη διαμορφωσεως εθνικης συνειδησεως με οχημα την ιστορια δεν ειναι καινουργια εννοια και πρακτικη (η δημιουργια του Σκοπιανου «μακεδονικου» κρατιδιου με τεχνητη αρχαια ιστορια ειναι κλασσικο παραδειγμα), αλλα το αντιστροφο της, τουτεστιν η στρατηγικη απισχνασεως της εθνικης συνειδησεως με προφανη μακροπροθεσμο πολιτικο στοχο την εσωτερικη αποδυναμωση και πρωιμη διαλυση κοινωνιων και κρατων και τελικα την πολιτικη τους «εξανδραποδιση» ή υποταγη (4) εφαρμοζεται τελευταια και στην Ελλαδα ολο και πιο εντονα στο επιπεδο της στοιχειωδους εκπαιδευσεως με εναρκτηριο οχημα το «νεο» βιβλιο ιστοριας για την ΣΤ’ ταξη του δημοτικου. Εχει προηγηθει μακροχρονια προεργασια απο ΜΚΟ οπως το CDRSEE με εδρα (και) στη Θεσσαλονικη και μεσω εκδοσεως εγχειριδιων και αρθρων γηγενων πανεπιστημιακων «ιστορικων» που χρηματοδοτουνται αφιδως απο τετοιους οργανισμους.
Τετοια περιπτωση αποτελει και η ιστορικος και καθηγητρια του πανεπιστημιου Πελοπονησου Κα Χριστινα Κουλουρη η οποια, σημειωτεον, χρηματοδοτειται σχεδον αποκλειστικα απο οργανισμους οπως το CDRSEE (Σημειωση: σταθηκε αδυνατο να βρεθουν επι της ιστοριας δημοσιευσεις της σε διεθνη περιοδικα με αναφορες στην χρηματοδοτικη πηγη, οπως ειθισται να γινεται σε δημοσιευμενα αρθρα που υφιστανται κριτικη και διορθωσεις πριν δημοσιευτουν).
Το αρθρο της με τιτλο The Tyranny of History (Η Τυραννια της Ιστοριας) ειναι χαρακτηριστικο της υπο χρηση αποδομητικης (deconstructive), αντιεπιστημονικης μεθοδολογιας και των απροκαλυπτων πολιτικων σκοπων που υπηρετει η αναθεωρημενη διδαχη της ιστοριας και η χρηση της ως πολιτικου οπλου εξουδετερωσης κρατων μεσω αποδυναμωσης της εθνικης συνειδησης των υπο κηδεμονευση λαων και των εθνικων αντανακλαστικων τους. Η στρατηγικη αυτη θεωρειται επιτυχυμενη διοτι στα δυτικα αντιπροσωπευτικα δημοκρατικα κρατη η «κοινη γνωμη», συνεπικουρουμενη και, εν μερει, καθοδηγουμενη απο τα ΜΜΕ εχει, ως ενα βαθμο, ρυθμιστικο ρολο στη διαμορφωση της πολιτικης των κυβερνησεων, και γι’ αυτο θεωρειται σπουδαιο στρατηγικο εργαλειο επιρροης.
Β. Συνοψιση κυριων στοιχειων στην ιστορικη αφηγηση που «χρηζουν αποδομησης»:
Συμφωνα με την Κα Κουλουρη, η...............................
Γ. Ανακατασκευη/Αντιλογος:
Η Κα Κουλουρη ομιλει εσκεμμενα για διεθνικες συγκρουσεις (interethnic conflicts) και οχι για διακρατικες. Ιστορικα, η συντριπτικη πλειοψηφια των πολεμων ειναι διακρατικη και οχι διεθνικη. Ακομη και στα προ Βαιμαρης χρονια, οι πολεμοι και οι συγκρουσεις ηταν μεταξυ «κρατων», αυτοκρατοριων, και γενικα οργανωμενων κοινωνιων. Αυτα τα δυο ειναι διαφορετικα πραγματα, αλλα η σκοπιμη συγχυση των εννοιων αυτων σκοπο εχει να δικαιολογησει την αλλαγη μεθοδου και του περιεχομενου της ιστοριας με προσδιορισμενους (και μακροπροθεσμους) πολιτικους στοχους.
Η Κα Κουλουρη ταυτιζει τον εθνοκεντρισμο με τον εθνικισμο, δυο διαφορετικες εννοιες. ....................................
Δ. Συμπερασματα:
Το αρθρο της Κας Κουλουρη αποτελει αποπειρα καταγραφης,
α) της μεθοδολογιας που –με οχημα την διδασκαλια της ιστοριας-χρησιμοποιει η νεα ταξη και οι εντεταλμενοι της (ψευτοιστορικοι και αλλοι στα ΜΜΕ) για ιδεολογικη χειραγωγηση των Ελληνων, και
β) αποπειρα αιτιολογισης των πολιτικων στοχων που πρεπει να επιτευχθουν μεσω αντιεπιστημονικης εξαλλαγης της διδασκαλιας της «εθνικης» των Ελληνων. Η μεθοδολογια μπορει να συνοψιστει στην φραση της «Η προσφορα της ακαδημαικης ιστοριας –ποιανης αραγε;- θα μπορουσε να γονιμοποιησει (δεν λεει συγκεκριμενα τι) ιδιαιτερα οταν η ιστορικη ερευνα φερει νεες προοπτικεςστην ερμηνεια του παρελθοντος!! και σχετικοποιει!! τις ιστορικες αληθειες» ( υπογραμμισεις δικες μου). Η μηδενιστικη σχετικοποιηση που επιχειρει η Κα Κουλουρη, ειναι χειροτερη απο ωρισμενα εγκληματα των Ναζι, διοτι θα εχει μακροχρονες επιπτωσεις για την εσωτερικη συνοχη της ελληνικης κοινωνιας, και τουτο διοτι:
Πρωτον, προτεινει την εισαγωγη μιας λεγομενης «ουδετερης», δηλαδη αδιαφορης περιγραφης ανουσιων αλλα και πολλες φορες ησσονος σημασιας ξενων προς την Ελληνικη εμπειρια ιστορικων γεγονοτων (η αποκαλουμενη Δυτικη ιστορια, αφου ειναι «ανωτερη» συμφωνα με τη συλλογιστικη της) με απωτερο σκοπο την αποεθνικοποιημενη συνειδηση των μαθητων και επομενως την ευκολοτερη πολιτικη τους χειραγωγηση ως πολιτων. Δευτερον, χρησιμοποιει ως προσχημα την διαπιστωση, ταχα, «αρνητικων ιδεων» προς ετερους λαους, στην τρεχουσα αφηγηση (π.χ. τα παραδειγματα περι σκλαβιας, Τουρκοκρατιας κλπ). Τριτον, αμφισβητει το πραγματικο της εθνικης συνεχειας, ιδιως για τους Ελληνες, δεδομενου οτι αποτελει ζωτικο, και ισως το πλεον σημαντικο, στοιχειο της ταυτοτητας και της αυτοσυνειδησιας τους. Τεταρτον, Εξισωνει και ισοπεδωνει ολες τις εθνικες ιστορικες αφηγησεις (ειναι, λεει, αμοιβαιως αλληλοαναιρουμενες συμφωνα με την Μανιχαιστικη μηδενιστικη της αποψη), που ειναι κλασσικη νεοταξικη θεωρηση, και πεμπτον, επιθυμει να πολεμησει τα αισθηματα «ανωτεροτητας» στην εθνικη αφηγηση. Η υπαρξη διαφορετικων, και πολλες φορες αντιθετων, εθνικων ιστορικων αφηγησεων δεν σημαινει, οπωε ισχυριζεται, οτι ειναι Μανιχαιστικα αμοιβαιως αντιθετες και αρα λανθασμενες ου πρεπει να αντικατασταθουν απο «ουδετερη» αφηγηση.
Η σοβαρη ελλειψη λογικης συνοχης που επιτρεπει την παραγωγη αυθαιρετων συμπερασματων υπο την καλυπτρα της ιστορικης, δηθεν, προοδου, ειναι καταφανης στο κειμενο. Συγκεκριμενα πασχει απο μεθοδολογικη και εννοιολογικη συγχυση λογω χρησης, εν πολλοις φασκουσων αναλυτικων εννοιων που παραπεμπουν κατ’ ευθειαν στην «εισροη ανορθολογικων, εξωπολιτικων κριτηριων.. και στην ακαδημαικη ζωη» (6).
Η μεθοδος αποδομησης της ιστοριας του αλλου που επαγγελεται δεν ειναι παρα η υπο εντατικη χρηση αιχμη του δορατος της μαλακης ισχυος (6) που σκοπευει στην «αποδόμηση της εθνικής «αφήγησης» και στην αναγόρευση του ιστορικά διαμορφωμένου έθνους σε δήθεν φανταστική και ιδεολογική «κατασκευή»(!)». Ειναι ουσιαστικα ο νεοταξικος ολοκληρωτισμος που θελει να οδηγησει στην «... συνακόλουθη αναγόρευση της υπερεθνικής / μετα-εθνικής αυτοκρατορικής διακυβέρνησης και της «πολυ-πολιτισμικής» κοινωνίας (π.χ. της οθωμανικής) σε ύπατο δόγμα του Ολοκληρωτικού «Μετα-Εθνικού Προοδευτισμού». (7).
Τελος, διατυπωνει τον μειζονα πολιτικο στοχο του ολου εγχειρηματος σε δυο φρασεις-κλειδια λεγοντας
α) «η ιστορια ξαναγραφεται υπο διαφορετικη προοπτικη (αρα ‘γε τινος και το παρελθον επαναερμηνευεται (απο ποιον συμφωνα με το σχεδιασμο (ποιανων του μελλοντος» και
β) Το περιεχομενο και η μεθοδοι ειναι ως ενα μεγαλο βαθμο εξαρτωμενοι απο τις γενικες εννοιες; (υπογραμμισεις δικες μου) οι οποιες προκαθοριζουν τους σκοπους διδαχης της ιστοριας!!».
Á*ôßâáñï - Ç «Ôõñá**éá ôçò éóôïñéáò» êáé ç ìåôáìïñöùóç ôçò óå åñãáëåéï çãåìï*éóìïõ (http://antibaro.gr/society/papanikolaou_koulourh.php)
(Αναλυση του κειμενου “The Tyranny of History”, Εκδοση CDRSEE, της κυριας Χριστινας Κουλουρη, καθηγητου στο Πανεπιστημιο Πελοπονησου
Νικος Α. Παπανικολαου, Ph.D.
Columbia University, New York
Αντίβαρο, Μάιος 2007
Α. Εισαγωγη στο προβλημα: Η αναθεωρηση της διδασκαλιας της ιστοριας ως πολιτικο εργαλειο αποδυναμωσης των κρατων
Εκτος απο αφηρημενη και δυσερμηνευτη εννοια, η παγκοσμιοποιηση ειναι και συστημα διεθνων σχεσεων που ευνοουν κρυφες η φανερες πρακτικες υπο το καλυμμα ευπεπτων ευφημισμων και επιτρεπουν στα (επι)κυριαρχα κρατη να διατηρουν την ηγεμονια τους επι των ασθενεστερων. Εκφραζεται σε πολλα και διαφορετικα επιπεδα, ιδιως ως «μαλακη ισχυς» μεσω των αυτοαποκαλουμενων μη κυβερνητικων οργανωσεων (ΜΚΟ) που δρουν κυριως υπο το προσχημα της συμφιλιωσης των –υποτιθεμενων αντιπαλων- λαων (1). Στο διεθνες συστημα, ομως, οι κυριοι δρωντες ειναι τα κρατη, και οχι αφηρημενα οι λαοι, και επομενως η ισορροπια η μη ισχυος των κρατων προκαθοριζει εν πολλοις την κατασταση των διεθνων σχεσεων (2,3). Τελευταιως τα ηγεμονικα κρατη εχουν εντεινει τις προσπαθειες ελεγχου των λιγοτερο ισχυρων, ιδιαιτερα σε περιοχες που θεωρουνται «ασταθεις» οπως η χερσονησος του Αιμου (κοινως Βαλκανια) οχι μονο με πολεμικα μεσα (βομβαρδισμοι κατα της Σερβιας) αλλα και με μεσα μαλακης ισχυος οπως, π.χ. μεσω καλα παραλλαγμενων παρεμβασεων στο πολιτικο επιπεδο με χρηματοδοτησεις που, κατ’ ευφημισμον, προοριζονται για την «ενισχυση της δημοκρατιας» (π.χ. ορα λεπτομερειες για το Σχεδιο Αναν και τις χρηματοδοτησεις Κυπριων –πιθανον και Ελλαδικων- πολιτικων στην ιστοσελιδα New Page 2 (http://www.ifestos.edu.gr) του καθηγητη Π. Ηφαιστου). Η παρεμβολη τωρα εντατικοποιειται και στον εκπαιδευτικο χωρο των κρατων της περιοχης μεσω χρηματοδοτησεων εκδοσεων βιβλιων «κοινης» και «ουδετερης» ιστοριας του δημοτικου απο «ιστορικους» που εχουν αναλαβει εργολαβικα τη συγγραφη αραιωσεως της «επικινδυνης ιστορικης συνειδησεως». Οπως δε διατυπωνεται προπαγανδιστικα σκοπος ειναι η «εξαλειψη των αντιπαλοτητων των λαων» και των «αρνητικων» ιδεων» που εχουν για αλληλους, που ειναι μυνημα σαφως απευθυνομενο στα φιλελευθερα αισθηματα του λαου (αλλωστε ποιος δεν θαθελε να «ηρεμησουν» οι αντιπαλοτητες. Αν δεν κανω λαθος, οι Ελληνες (ως Ελλαδα) δεν διεκδικουν τιποτα απο κανενα. Αν μη τι αλλο, ειμαστε συνεχως σε αμυνα αφου σχεδον ολοι οι γειτονες διεκδικουν κατι απο εμας: Π.χ.οι Τουρκοι «ζωτικο χωρο» στο Αιγαιο, οι Σκοπιανοι το Μακεδονικο τμημα της ιστοριας μας κλπ.
Η στρατηγικη διαμορφωσεως εθνικης συνειδησεως με οχημα την ιστορια δεν ειναι καινουργια εννοια και πρακτικη (η δημιουργια του Σκοπιανου «μακεδονικου» κρατιδιου με τεχνητη αρχαια ιστορια ειναι κλασσικο παραδειγμα), αλλα το αντιστροφο της, τουτεστιν η στρατηγικη απισχνασεως της εθνικης συνειδησεως με προφανη μακροπροθεσμο πολιτικο στοχο την εσωτερικη αποδυναμωση και πρωιμη διαλυση κοινωνιων και κρατων και τελικα την πολιτικη τους «εξανδραποδιση» ή υποταγη (4) εφαρμοζεται τελευταια και στην Ελλαδα ολο και πιο εντονα στο επιπεδο της στοιχειωδους εκπαιδευσεως με εναρκτηριο οχημα το «νεο» βιβλιο ιστοριας για την ΣΤ’ ταξη του δημοτικου. Εχει προηγηθει μακροχρονια προεργασια απο ΜΚΟ οπως το CDRSEE με εδρα (και) στη Θεσσαλονικη και μεσω εκδοσεως εγχειριδιων και αρθρων γηγενων πανεπιστημιακων «ιστορικων» που χρηματοδοτουνται αφιδως απο τετοιους οργανισμους.
Τετοια περιπτωση αποτελει και η ιστορικος και καθηγητρια του πανεπιστημιου Πελοπονησου Κα Χριστινα Κουλουρη η οποια, σημειωτεον, χρηματοδοτειται σχεδον αποκλειστικα απο οργανισμους οπως το CDRSEE (Σημειωση: σταθηκε αδυνατο να βρεθουν επι της ιστοριας δημοσιευσεις της σε διεθνη περιοδικα με αναφορες στην χρηματοδοτικη πηγη, οπως ειθισται να γινεται σε δημοσιευμενα αρθρα που υφιστανται κριτικη και διορθωσεις πριν δημοσιευτουν).
Το αρθρο της με τιτλο The Tyranny of History (Η Τυραννια της Ιστοριας) ειναι χαρακτηριστικο της υπο χρηση αποδομητικης (deconstructive), αντιεπιστημονικης μεθοδολογιας και των απροκαλυπτων πολιτικων σκοπων που υπηρετει η αναθεωρημενη διδαχη της ιστοριας και η χρηση της ως πολιτικου οπλου εξουδετερωσης κρατων μεσω αποδυναμωσης της εθνικης συνειδησης των υπο κηδεμονευση λαων και των εθνικων αντανακλαστικων τους. Η στρατηγικη αυτη θεωρειται επιτυχυμενη διοτι στα δυτικα αντιπροσωπευτικα δημοκρατικα κρατη η «κοινη γνωμη», συνεπικουρουμενη και, εν μερει, καθοδηγουμενη απο τα ΜΜΕ εχει, ως ενα βαθμο, ρυθμιστικο ρολο στη διαμορφωση της πολιτικης των κυβερνησεων, και γι’ αυτο θεωρειται σπουδαιο στρατηγικο εργαλειο επιρροης.
Β. Συνοψιση κυριων στοιχειων στην ιστορικη αφηγηση που «χρηζουν αποδομησης»:
Συμφωνα με την Κα Κουλουρη, η...............................
Γ. Ανακατασκευη/Αντιλογος:
Η Κα Κουλουρη ομιλει εσκεμμενα για διεθνικες συγκρουσεις (interethnic conflicts) και οχι για διακρατικες. Ιστορικα, η συντριπτικη πλειοψηφια των πολεμων ειναι διακρατικη και οχι διεθνικη. Ακομη και στα προ Βαιμαρης χρονια, οι πολεμοι και οι συγκρουσεις ηταν μεταξυ «κρατων», αυτοκρατοριων, και γενικα οργανωμενων κοινωνιων. Αυτα τα δυο ειναι διαφορετικα πραγματα, αλλα η σκοπιμη συγχυση των εννοιων αυτων σκοπο εχει να δικαιολογησει την αλλαγη μεθοδου και του περιεχομενου της ιστοριας με προσδιορισμενους (και μακροπροθεσμους) πολιτικους στοχους.
Η Κα Κουλουρη ταυτιζει τον εθνοκεντρισμο με τον εθνικισμο, δυο διαφορετικες εννοιες. ....................................
Δ. Συμπερασματα:
Το αρθρο της Κας Κουλουρη αποτελει αποπειρα καταγραφης,
α) της μεθοδολογιας που –με οχημα την διδασκαλια της ιστοριας-χρησιμοποιει η νεα ταξη και οι εντεταλμενοι της (ψευτοιστορικοι και αλλοι στα ΜΜΕ) για ιδεολογικη χειραγωγηση των Ελληνων, και
β) αποπειρα αιτιολογισης των πολιτικων στοχων που πρεπει να επιτευχθουν μεσω αντιεπιστημονικης εξαλλαγης της διδασκαλιας της «εθνικης» των Ελληνων. Η μεθοδολογια μπορει να συνοψιστει στην φραση της «Η προσφορα της ακαδημαικης ιστοριας –ποιανης αραγε;- θα μπορουσε να γονιμοποιησει (δεν λεει συγκεκριμενα τι) ιδιαιτερα οταν η ιστορικη ερευνα φερει νεες προοπτικεςστην ερμηνεια του παρελθοντος!! και σχετικοποιει!! τις ιστορικες αληθειες» ( υπογραμμισεις δικες μου). Η μηδενιστικη σχετικοποιηση που επιχειρει η Κα Κουλουρη, ειναι χειροτερη απο ωρισμενα εγκληματα των Ναζι, διοτι θα εχει μακροχρονες επιπτωσεις για την εσωτερικη συνοχη της ελληνικης κοινωνιας, και τουτο διοτι:
Πρωτον, προτεινει την εισαγωγη μιας λεγομενης «ουδετερης», δηλαδη αδιαφορης περιγραφης ανουσιων αλλα και πολλες φορες ησσονος σημασιας ξενων προς την Ελληνικη εμπειρια ιστορικων γεγονοτων (η αποκαλουμενη Δυτικη ιστορια, αφου ειναι «ανωτερη» συμφωνα με τη συλλογιστικη της) με απωτερο σκοπο την αποεθνικοποιημενη συνειδηση των μαθητων και επομενως την ευκολοτερη πολιτικη τους χειραγωγηση ως πολιτων. Δευτερον, χρησιμοποιει ως προσχημα την διαπιστωση, ταχα, «αρνητικων ιδεων» προς ετερους λαους, στην τρεχουσα αφηγηση (π.χ. τα παραδειγματα περι σκλαβιας, Τουρκοκρατιας κλπ). Τριτον, αμφισβητει το πραγματικο της εθνικης συνεχειας, ιδιως για τους Ελληνες, δεδομενου οτι αποτελει ζωτικο, και ισως το πλεον σημαντικο, στοιχειο της ταυτοτητας και της αυτοσυνειδησιας τους. Τεταρτον, Εξισωνει και ισοπεδωνει ολες τις εθνικες ιστορικες αφηγησεις (ειναι, λεει, αμοιβαιως αλληλοαναιρουμενες συμφωνα με την Μανιχαιστικη μηδενιστικη της αποψη), που ειναι κλασσικη νεοταξικη θεωρηση, και πεμπτον, επιθυμει να πολεμησει τα αισθηματα «ανωτεροτητας» στην εθνικη αφηγηση. Η υπαρξη διαφορετικων, και πολλες φορες αντιθετων, εθνικων ιστορικων αφηγησεων δεν σημαινει, οπωε ισχυριζεται, οτι ειναι Μανιχαιστικα αμοιβαιως αντιθετες και αρα λανθασμενες ου πρεπει να αντικατασταθουν απο «ουδετερη» αφηγηση.
Η σοβαρη ελλειψη λογικης συνοχης που επιτρεπει την παραγωγη αυθαιρετων συμπερασματων υπο την καλυπτρα της ιστορικης, δηθεν, προοδου, ειναι καταφανης στο κειμενο. Συγκεκριμενα πασχει απο μεθοδολογικη και εννοιολογικη συγχυση λογω χρησης, εν πολλοις φασκουσων αναλυτικων εννοιων που παραπεμπουν κατ’ ευθειαν στην «εισροη ανορθολογικων, εξωπολιτικων κριτηριων.. και στην ακαδημαικη ζωη» (6).
Η μεθοδος αποδομησης της ιστοριας του αλλου που επαγγελεται δεν ειναι παρα η υπο εντατικη χρηση αιχμη του δορατος της μαλακης ισχυος (6) που σκοπευει στην «αποδόμηση της εθνικής «αφήγησης» και στην αναγόρευση του ιστορικά διαμορφωμένου έθνους σε δήθεν φανταστική και ιδεολογική «κατασκευή»(!)». Ειναι ουσιαστικα ο νεοταξικος ολοκληρωτισμος που θελει να οδηγησει στην «... συνακόλουθη αναγόρευση της υπερεθνικής / μετα-εθνικής αυτοκρατορικής διακυβέρνησης και της «πολυ-πολιτισμικής» κοινωνίας (π.χ. της οθωμανικής) σε ύπατο δόγμα του Ολοκληρωτικού «Μετα-Εθνικού Προοδευτισμού». (7).
Τελος, διατυπωνει τον μειζονα πολιτικο στοχο του ολου εγχειρηματος σε δυο φρασεις-κλειδια λεγοντας
α) «η ιστορια ξαναγραφεται υπο διαφορετικη προοπτικη (αρα ‘γε τινος και το παρελθον επαναερμηνευεται (απο ποιον συμφωνα με το σχεδιασμο (ποιανων του μελλοντος» και
β) Το περιεχομενο και η μεθοδοι ειναι ως ενα μεγαλο βαθμο εξαρτωμενοι απο τις γενικες εννοιες; (υπογραμμισεις δικες μου) οι οποιες προκαθοριζουν τους σκοπους διδαχης της ιστοριας!!».
Á*ôßâáñï - Ç «Ôõñá**éá ôçò éóôïñéáò» êáé ç ìåôáìïñöùóç ôçò óå åñãáëåéï çãåìï*éóìïõ (http://antibaro.gr/society/papanikolaou_koulourh.php)